inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 473):

Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen

Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen,
Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen
Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen
Hoor ik in 't klokgetik uw voeten treên.

En langzaam nadert gij, zo ver, zo kleen...
'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.

Uw adem vaart mij aan! Gij zijt verschenen,
Ik zie uw ogen in mijn ogen gaan;
'k Hoor in de wind, die langs mijn ruiten henen
En door de schouwe klaagt, uw woorden aan,
Zó vrees'lijk droef en teer, dat 'k u zie staan
Met bukkend hoofd, om in mijn arm te wenen.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit de gedichten van Lodewijk van Deyssel (1864-1952)

Schrijver: Lodewijk van Deyssel
Inzender: N.M., 17 apr. 2003


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3,0 met 75 stemmen 24.357



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:pinda
Datum:14 mei. 2003
Emailadres:
Bericht:vind het een mooi gedicht

Naam:vinnie
Datum:24 apr. 2003
Emailadres:vinniefeyehotmail.com
Bericht:goed he?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)