inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 661):

't L A A T S T E

AAN DE ONBEKENDE LEZER

Hoe zoet is ‘t om te peizen* dat,
terwijl ik rust misschien,
een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
u lezen kan, mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
van al de droeve falen van
uw vader de Poëet!
Hoe blij en is ‘t gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
u volgend waar gij loopt op uw
gezwinde wereldreis,
dat, zondig en allendig als
ik ben; geliefde kroost,
uw stem, waarin geen zonde ‘n zit,
misschien een ander troost;
uw stemme kan verblijden, schoon
hij droef zij die u miek;
uw stemme kan genezen, zij*
uw Dichter nog zo ziek;
uw stem misschien doet bidden, wijl
ik zuchte en, biddensmoe,
versteend zitte en mijn herte noch
mijne ogen open doe!
o Dichten, die ‘k gedregen*, die ‘k
gebaard hebbe, in pijn
des dichtens, en gevoesterd* aan
dit arem herte mijn;
mijn dichten, die ‘k zo dikwijls her-
castijd heb, hergekleed,
bedauwend met mijn tranen en
besproeiend met mijn zweet,
o spreekt voor mij, mijn dichten, als
God eens mij reden* vraagt,
is ‘t zake dat gij, krankgeboor-
nen, ‘t arme leven draagt
tot verder als mijn grafstede, en
niet sterft aleer ik sterf:
o ‘n weze ‘t dan om u niet dat
ik daar het Leven derf!

- - - - - - - - -- - - - - -- - - -- - - - - -- - - -- -

bedenken
ook al is
gedragen
gevoed
rekenschap

Schrijver: Guido Gezelle
Inzender: D.F., 22 okt. 2003


Geplaatst in de categorie: literatuur

3,1 met 18 stemmen 3.327



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)