inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 982):

O, dat ik haten moet en niet vergeten!

O, dat ik haten moet en niet vergeten!
O, dat ik minnen moet en niet vergaan!
Ach! Liefde-in-Haat moet ik mijzelve heten,
Want geen kan de andere in mijn hart verslaan.

In droef begeren heb ik neergezeten,
In dreigend gillen ben ik weer opgestaan...
Wee! Dat ik nooit dat bittere brok kon eten,
Van stil te zijn en héél ver weg te gaan.

Eén hoop slechts, één, één enkel zoet vermenen,
Eén weten, maar ik kàn het niet geloven...

Ach, dit: dat rusten onder groene stenen
Een eeuwig rusten is, in één verdoven,

En dat de doden niet in 't donker wenen
Om 't zoete leven met hun lief daarboven.

verzen 1(1917)

Schrijver: Willem Kloos
Inzender: adm, 10 sep. 2004


Geplaatst in de categorie: emoties

2,2 met 28 stemmen 2.649



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)