inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1286):

Het Groninger Hogeland

II Het volk

Zij kennen niet de delicate zwier
van de gebaren, en het soepel spreken.
De woorden die zij uit hun harten breken
Zijn luid; hun lachen schuimt als donker bier.

Zij werken machtig, wild is hun plezier;
Brutaal wordt ieder vreugde aangekeken.
Hun feesten razen, en de nachten bleken
Als het dorp nog davert van dans en getier.

Hun wezen is als van gewone bloemen,
Die sedert jaren in hun tuinen staan,
Waarover met en traag eentoning zoemen
In zware vaart de donkre hommels gaan.
Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen,
De gouden vloed van liefdes honing aan.

Schrijver: Willem de Merode
Inzender: JM, 6 aug. 2005


Geplaatst in de categorie: woonoord

3,2 met 6 stemmen 1.538



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:L.Bert
Datum: 6 aug. 2005
Emailadres:L.Bert
Bericht:Dit is voor mij een duidelijk leesbaar, prettig in mijn oren en ogen vloeiend gedicht. Ja, ook de tekst is als schuimend donkerbier, niet bestemd om lang in het glas te toeven, graag gedronken.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)