inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1287):

Nocturne*

Diepe nacht en duisternis
En een lichtende glans op de zee,
En diep in mijn ziel, die onrustig is,
Een groot verlangen naar vree.

Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid
Der duistere diepten tot
Het beeld van Gods verborgenheid,
Het grote mysterie van God.

Mij worden die lichtende wateren thans
Het beeld van mijn eigen ziel,
Waarin als een wonder de zachte glans
Van 't godsverlangen viel...

De hemel heeft zijn licht gelaat
Gehuld in zwarte nacht,
Maar ruisend door het duister gaat
Een schijnsel, vreemd en zacht.

Mijn God verbergt mij Zijn aangezicht,
Maar de glans, die mijn ziel doorgloort,
Als de vreugde, die over de wateren licht
Hij ruist door het duister voort.

------------------------------------------------------

nocturne='s nachts gebeden: oorspronkelijk een van de drie hoofddelen van de metten in het breviergebed (katholiek)

Iris(1918)

Schrijver: Jacqueline van der Waals
Inzender: adm, 7 aug. 2005


Geplaatst in de categorie: religie

3,0 met 6 stemmen 2.740



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)