inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1420):

Uit mistig grijze morgenstrepen

Uit mistig grijze morgenstrepen,
Een onbewogen meer gelijk,
Verschijnen vormeloze repen:
't Zijn bomen op een hoge dijk.

Nu 't lichter wordt, zie ik iets blinken
Als sikkels, opgaande uit de mist;
En klokjes hoor ik droomrig klinken:
De herder met zijn koeien is 't.

En meer en meer komt 't groen der weiden
Te voorschijn uit de morgendamp;
't Zijn bloemen, die mijn oog verblijden,
Geel als een stralend helle lamp.

Reeds flonkren hoog de popeltoppen
En lager 't groen der beukenheg;
De dauwdrop vonkt aan windeknoppen,
De morgenwind waait nevels weg.

Gezegend licht, uit nacht gestegen,
Zo vriendlijk lacht uw oog mij aan;
Ik sta op 't kruispunt van veel wegen -
O, zeg mij welke kant te gaan!

Gedichten (1910)

Schrijver: Jacob Winkler Prins
Inzender: adm, 13 jan. 2006


Geplaatst in de categorie: natuur

3,5 met 15 stemmen 2.984



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)