inloggen

Alle inzendingen van Mirjam van der Meer

50 resultaten.
Sorteren op:

Bovenlicht

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 55
Je glimlach straalt een zuiverheid geen plan verdund de reis een vreugde vloeit verrassend heel je wezen uit verblijdt.…

10.00 uur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20
schrapende keeltjes rood wit blauw het koor begint met pantomime…

Het gras eet de koe

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 88
Zoevende stralen schieten omhoog ik volg ze op de voet Ze sjezen, gloeien glanzen Mooi! 'k Barst haast uit mekaar Altijd als ik eventjes zit raast een hele hoop omhoog! Omhoog! naar boven toe het kent geen maat limiet Onder is boven planeet is geen ster ik weet het mijne 't Is maar hoe je t' ziet!…

Haiku

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
Geen file te zien de lucht is vol verwachting de bank kreunt zachtjes…

Als lopers gaan sloffen

netgedicht
2,2 met 8 stemmen 20
Als lopers gaan sloffen verliezen in tijd en torens gaan vonken verfikken tot nijd pionnen zich buigen en niemand meer pleit dan weet je dat jouw weg nergens toe leidt Je neemt ons op sleeptouw op jouw weg van smart toch zelf gekozen het is jouw kleur van hart Laat los nu die woede die hang naar venijn omarm eens de rede verval tot een…

Over de weg

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 44
Er zijn weggetjes met kopjes dicht gestoken naast elkaar en wegen met een stenen blik schurkend en wat saai er liggen paadjes stilletjes speels en achteraf gebogen in een kommetje hurkend, net op wacht en paadjes die gekloven zijn haast zwoegend tot een voren en dreefjes vol gezelligheid naast perkjes rond van vorm er zijn lanen, banen…

Machtige sprongen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 22
Jagers bewegen synchroon in gelaat staarten beneden, de poten bedaard grond schuurt de buiken de oren gespitst prooi om te eten niets wordt verkwist Jagers bewegen synchroon in gelaat kop naar beneden, de voeten verlaat vet schuurt de buiken de ogen gespitst prooi om te eten wordt dikwijls verkwist Jagers bewegen in rijen van veel zet…

Shamal

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 37
Stilte, stilte daalt verrast een kilte kruipt omlaag raakt mijn botten grijpt mij vast een stilte laag voor laag Hitte, stilte voor de storm een muur komt op mij af Duisternis rijst op, omvat blokkeert de stralen zwart een dans rolt voort en raakt, verwart zand springt op en tart stompt mij in mijn leden zwaar trekt alles uit elkaar…

De stap van de reiger

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 30
Ik volg de bedachtzame stap van de reiger trek mijn gedachten naar voor en ik weiger nog langer te dwalen in schijn Te lang zijn de wortels geschoten, verbleekt vast zijn de rondjes waarin ik beweeg Hef mijn hoofd op, sta boven zinloos gepeins gegis en vermoeden de waan van venijn Nu hoop ik, vertrouw op de reiger zijn stap stukje…

Stemmen uit de woestijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
De zon schroeit heet neemt vocht mee in een zinderende dans de vlakte leeg woestijnzand geel en voeten stappen stug Een boot vertrekt 't heeft haast geen naam de zielen drommen saam de pijn verblijft reist al die tijd gaat mee de einder op Een zoektocht naar een lichter juk waar vrijheid leeft geen dood de honger niet het leven…

Aan 's konings hof

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 48
Aan 's konings hof waar eens was pracht is glitter nu verstoord Het stof rukt op paleizen grijs geen ruimte voor wat bloeit De overhand heeft bomvol land waar asfalt groeit en boeit Rook braakt uit en plastic duikt zeeën zijn verstikt het kwik stijgt op en ijs breekt af het hof is in conflict Geleerden roepen in de wind men hoort…

Versteld en verrast

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 123
Stralende ogen zoeken een ziel delven een plekje verhard of fragiel het verzacht en het heelt wat kapot is, versteend woelt daar wat rond heel teder en streelt omzwachtelt een breukje of lijmt snel een barst tot jij ook kunt stralen versteld en verrast.…

Op de barricade

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 38
Het knispert in mijn dromen zacht, het fluistert in mijn oor het hult zich mistig, mysterieus verbergt verdriet en angst Ik schep de letters, woorden op, de levens niet geleefd de kracht van woorden raakt mij diep een droom die ik beleef Ik reis door landen met Saharazand, naar bergen in de nacht drink thee met Berbers, zet draden vast…

De mars

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 65
Mijn voeten klinken stoffig zacht mijn ogen zijn vermoeid het zweet droogt op en groeit weer aan mijn spullen voelen zwaar Ik hef mijn hoofd en richt mijn blik en zoek een ijkpunt voor gedachtes zwerven ervandoor zoekend naar wat komt Ritmisch loop ik op mijn plaats eendrachtig met het zand een mars van dromen zwelt en zwelt op zoek naar…

Tijd?

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 68
Wat was, zal zijn wat kwam, wat ging wat is, verdwijnt niet echt Ja alles komt weer op zijn tijd het komt vanzelf langszij De zon gaat op, de maan neemt plaats de ochtend breekt weer aan de regen komt, de wolken staan de lucht die klaart weer op Een hert valt neer, een jong groeit op de vogels vliegen door de bij die zoemt, de bloem die groeit de…

Netel voor de thee

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 139
Een sloot stijgt op - met vis en al ze hijst zich op aan 't gras ze perst zich over d' oever heen waar netel groeit naast bree Ze kronkelt door een steegje - dwars de vis die glibbert mee ze zwemmen als een meerderheid de netel knikt naar bree Ze varen langs een tuintje, waar de dille groetend lacht ze laat zich meegaan met de sliert een pan die dobbert…

Een ster in steen

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 96
Het kind had geen spraak meer zijn lippen gedicht geen woord meer gesproken geen woord wat verlicht De tirannie was ontkiemd en de haat aangeleerd als zijnde een wezen geslikt en gesmeerd De sterren genaaid, met de dood in het zicht veracht zonder reden gepakt, geroyeerd Nu loop ik indachtig op de stoep in mijn dorp over stenen, gelegen en huil voor…

In gijzeling

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 107
Mijn slippers staan nog in de kast een sjaal zit rond mijn nek mijn zonnebril klapt haastig dicht de regen beukt tegen 't raam De knoppen zijn al zichtbaar nu geen groen te zien, dat wel de grond zuigt aan de voeten vast het slorpt en slurpt misnoegt De stamppot vindt nog steeds zijn weg naar tafel en de maag En chocomel of erwtensoep kan ook nog wel…

Het eendje op de straat

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 53
Haar zwemvliezen, die renden nog maar het was al veel te laat een 'kwak', een hobbel, ze was niet meer Geplet door een onverlaat Het mannetje, die stond er bij wist niet meer wat te doen hij kwaakte luid, hij kwaakte kwaad ze lag te stil op straat Ik vraag me af, hoe moet het nu met het nestje in de sloot? Zitten zij daar in die eiertjes te wachten…

Hink, stap, sprong

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 43
Hink, stap, sprong vergeet de pas dans in stapjes wervel wat Hinkel in een rondje rond vergeet de weg en pak een hand wees niet bang het geeft niet om je weg te leven recht of krom Hink, stap, sprong vergeet waarom dartel eens of stap wat zwaar Zwier eens hier en zwier eens daar Vergeet de mens die jou betwist Adem in wat jou verkwikt en rust maar…

Ontworteld

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 103
Een boom stond eens in 't volle licht op een heuvel in het zicht zijn armen strekten eeuwenoud naar boven en naar meer Een bos stond eens verankerd in het land en vond zijn weg veranderde steeds, ja immer weer van leeg, naar groen, naar geel Een mens kwam eens in 't groene bos vond bodem voor zijn land en hakte, zwoegde, sloeg alles neer veranderde…

Verdwenen

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 194
Neem me mee, laat mij hier niet zo staan hier bij jouw steen Het voelt zo koud, zo heel erg koud ik voel mij eng alleen Ik sleep mijn voeten, voort en voort ik heb geen richting meer ik loop hier doelloos, struikel steeds geen hand pakt mij meer op Na zoveel jaar van jij en ik breekt de dood ons op maakt jou weer jij, dus mij weer ik geen twee, alleen…

Waar dromen raken

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 139
Ik droom, mijn ogen zijn verstrikt mijn ooglid trilt, mijn handen dicht Ik ren en schuil, ik huil verdriet Ik zoek een uitweg, vind hem niet Tot stralen mij bedekken stil mijn huid verblind mijn hartslag zwicht in vuur, in licht, zo onverwacht een warmte die mij hult, verlicht Ik stop abrupt vergeet de angst Ik koester mij in warmte…

Zijn wij gebonden?

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 62
Is je oorsprong reden voor gestalte of je groei en is de aarde bindend voor je redenen, je doel? Zijn je wortels aangehecht gekropen in de grond verankerd met het sediment of gestuit in groei op rots? Heeft je stamboom je gevormd van binnenuit geduwd of geef jij kleur en mogelijkheid door eigen krachten, puur? Zijn wij allen voorbestemd door plaats…

Gegrepen door 't heelal

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 144
Een sterrenhemel staat hier plots verdwaald in glas klopt aan de hemel gonst, maar spreekt geen woord verblindt me door het raam De hemel prikt als speldenprik met duizenden tegelijk Misleid heelal, verhuist zich naar mijn uitzicht, groots compact alsof het weet heeft, dat ik kijk verblindend in de dag met nacht op zicht de dag vergeet…

Levenslang niet pertinent

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 56
Wat doe ik met de tijd gegeven waar gaan mijn zinnen heen? Doe ik niets dan alsmaar wachten op de smaak van nog veel meer? Sta ik dwars, verbitterd wezen, of vlieg ik mee als vrolijk ding? Ben ik wars van alle noodzaak, of spring ik op als must bij zeer? Leef ik vlak en als een leeghoofd haal mijn schouders op en zucht? Of sta ik stil, bedrukt te…

In het vat

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 132
Verleden in barsten versneden gelegen in duigen gedrongen in 't vat van de rede Heden in hoepels in kringen gekluisterd in cirkels gesloten in vacuüm gevat Toekomst gebonden in strakkere ringen de geest van oneindig verdrinkt in het vat…
Meer laden...