inloggen

Alle inzendingen van Tadorna

31 resultaten.
Sorteren op:

Lockdown - Covid 19

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 68
Zin zoeken in Zijn Met Zen-meditatie thuis Verlicht ontwaken…

Zwerfkat

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 40
Ik jaag op mijn staart Die valse zwarte kronkel Blijft mij belagen…

Speelstraat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 40
Hier grepen wij het leven met beide handen, Kinderen op de fiets, en renden een blokje om, langs paadjes stil en smal, van kleine landerijen. De horizon bleef mooi dichtbij: hij hoorde bij de straat waar ook de zomer was, Hij stopte bij de beek vol zon en jonge visjes, het gras kon nergens groener zijn. En ook de tijd zou Thuis zijn…

Etenstijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 90
Ik zoek nog brood Ik moet vanavond nog De dag herkauwen, De laatste straaltjes zon Als reepjes vis fileren, En dunne plakjes schemering Mijn zilte tong doen strelen. Een boterham met beleg Van fijngemalen leven, Gezeefde nostalgie Voorzichtig opgespaard Wordt duimbreed uitgesmeerd Tussen dit vers versneden…

Huizen

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 101
Huizen kijken stil Met grote vensterogen Naar wat weer verdwijnt…

Bomen

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 92
Bomen in mijn tuin Vertakt in het verleden Grijpen naar de tijd…

Kleinkind

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 222
Ik word wat moe ik moet nog verder gaan, Geef mij je hand en loop een eindje met me mee. Jij wilt rechtuit die lange mooie laan, Ik draai weldra het hoekje om ik wuif je uit, ik blijf nog even bij je staan.…

Demonen

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 75
Demonen slapen niet Zij rijden mee en Sluimeren op de achterbank. En vlot het niet, worden zij wild en roepen, schelden op de rest daarbuiten die het niet begrijpt niet mee wil in het mooi verhaal, De boel verpest. Een rood licht doet je stoppen en ongewild tot staan gebracht in leegloop, niet op toeren doe je maar niks en wacht, Alleen…

Verwondering

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 62
Vandaag ging toch de zon weer op En alleen ik heb het gezien, hoe Reikhalzend stralen Waterlopen kleurden: Okergeel, maar Niemand die bleef staan De dag deed zo gewoon, alleen Eén enkel kind Riep luid en lang: Ik ben het, hier en Nu: Gewoon verwonderd.…

Poes Knabbel (2000-2016)

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 97
Knibbel, knabbel, knuis Zacht spinnend bij de mensen Zestien jaar hier thuis…

Poes Poekie (2004-2015)

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 77
Poekie is mijn naam Panterkat en filosoof Ach, ik ben gegaan…

Wake-up Call

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 73
Hij komt elk jaar weer Appelbloesem aan mijn deur Licht vol lentezon…

Pandora

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 44
Ik weef mezelf een wandtapijt, een waan voor elke dag, Met zijden draden van de wind en vezels uit mijn eigen lijf, Gesponnen in de nacht. Mijn radar zoekt en tolt in ‘t rond, verschrikte beelden op de vlucht weerspiegelen de scherven van mijn ziel, en vallen langzaam dwarrelend stilaan neer, toch raken zij geen grond. Mijn noodoproep…

Ach Ouder Worden

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 221
Ik sleep teveel verleden mee Archieven van het leven wegen In de grabbelton herinneringen Hoor ik de glimlach van een kind Een zucht van liefde voor een vrouw En ook gelach, gebrul en dronken lallen. Op ‘t gekkenfeest van ’t leven Wordt bruisend vuurwerk stilaan moe Gaat na het bier het bloed ook vloeien En steekt de tijd een handje toe…

Fierljeppen

netgedicht
1,7 met 3 stemmen 93
Naar de overkant Met een aanloop en een stok Droogjes neergezet…

Platteland

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 110
Op het platteland Staan kleine witte huisjes Netjes in het groen…

Misverstand

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 214
Hoe komt het toch dat jij niet weet Wat ik vergeet, maar heb bedacht voor jou, Ik ben je vrouw. Hoe komt het toch dat ik niet weet Wat er al leeft zo diep in jou, Aan mij ontsnapt, Je bent niet trouw. Wat wij ooit droomden voor ons twee Van heel ver heen of dicht nabij Het liep verloren onderweg, Ging jammerlijk verdampen in De leegte…

Professor

netgedicht
2,0 met 3 stemmen 155
De prof na zijn dood Was nog verrast, nu is hij Voor eeuwig verstrooid…

Kat en Hond

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 213
Ik hou niet van honden, en ook niet van paarden. Honden en paarden doen teveel wat mensen zeggen, Poezen niet. Zij doen hun eigen ding. Alleen, altijd onvoorspelbaar, en af en toe: poeslief. Chien et chat Chiens et chevaux je n’ apprécie pas tellement. Ils font ce qu’on dit trop souvent. Mais les chats, ces chéris, Tout…

Samenleven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 199
Geen Ik zonder Wij Verwonderd in die Ander Aan mezelf voorbij…

Efemeride

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 120
Het lange trage licht uit lage luchten omsluiert els en wilg met grijze nevelslierten. Het kloppende hart van de zee stuwt vruchtbaar zijn vloed tussen dijken en oevers, over schorren en slikken en bij drempels van dorpen. Rijen populieren onverstoorbaar overeind, fluisteren zacht een afscheid naar het wuivende riet. In een…

Hengelen

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 133
Visser bij de vaart Verzonken in gedachten Ook vis kan wachten…

Dichter

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 95
Ik wil gelezen worden, mijn ziel laten verslinden door grijze wijzen en geile giechelgrieten, ’s avonds in de schemering, wanneer het net nog kan. Zij lezen niet wat ik geschreven heb, en horen niet wat ik wil zeggen, toch tilt de lust hen hogerop en gaan hun hoofden zwellen. Zij zien wat ik nooit heb ontwaard, beleven wilde avonturen,…

Poëzie

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 133
Ik geef mezelf bloot Emoties achter woorden Te grabbel gegooid…

Joggen

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 83
Ben rondje lopen Stress uitzweten onderweg Gevlucht naar nergens…

Lezen op het strand

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 224
Dekstoelen en strandcabines de lucht is nog lauw en mensen zijn nog schaars: Slechts kleine stipjes op het strand zwerven door het leven, pioniers in weer een andere dag benieuwd wat het zal geven. Zij gaan niet verder reizen de zon staat stilaan hoog, hier in het licht der wijzen heb ik een boek op ’t oog. LIRE A LA PLAGE Entre…

Relativi-tijd

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 61
Als alles is gezegd gaat toch je mond nog open. Het einde zo nabij is net weer weggelopen. Ontsnappen kan het niet: de kosmos blijft gesloten. Je kracht, verpakt in golven, verdwijnt als licht en wordt niet teruggekaatst, maar uitgestuurd, verzonden naar lange jaren van hiervoor daar komt het aan: vergeten, opgeplooid. Er volgt geen…

Eikendreef

netgedicht
2,3 met 3 stemmen 77
Eiken blijven staan Zon in takken gevangen Mensen gaan voorbij…

De Weg

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 223
Hij is er altijd al geweest Discreet, vrijblijvend, onbewogen; En altijd open, wacht hij op jou, Hij neemt je mee, vervoert je op en neer En slingert je rusteloos heen en weer. Meestal alleen, En onderweg maar ook met twee Of meer en velen en soms te veel. Dan ga je langs de kant met volle teugen Landschap drinken en zit je neer…

Onderweg

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 133
Fileleed, ik reed en gleed de horizon tegemoet, Opgeslokt door de fijne streep waarmee de einder speelt; En uitgespuwd aan de achterkant, Herrijst de zon, nooit opgebrand. Erheen, op witte lijntjes schuiven, Een paddentrek op wielen, meegaand, zachtjes zwevend, instinct snuiven, Van mensen, ingeblikt voor later, nu nog op weg achter…
Meer laden...