37 resultaten.
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.671 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
Vlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
711 Ergens is er een dood punt
tussen in- en uitademen, op en neer
of heen en terug
Dat is de schuilplaats van bijvoorbeeld
reizigers boven een wolkenlandschap
die de tijd najagen
maar ondertussen tijdloos in zwart geronk
naar een tv-scherm turen
want de ovalen ruitjes bieden
slechts dat naargeestig uitzicht
op de eigen uitzinnige drift…
O zo blij en o zo verdrietig.
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
820 Van buiten zo blij.
Van binnen zo verdrietig.
Van buiten lach ik de hele tijd.
Van binnen huil ik.
Van buiten ben ik mooi.
Van binnen ben ik verschrompeld.
Van buiten ben ik energiek.
Van binnen ben ik op.
Dit komt allemaal door één persoon.
Dan ben jij.
Vroeger toen ik jou zag was ik blij.
Nu niet meer, als ik jou nu zie scheurt er een…
Najaar
gedicht
2.5 met 75 stemmen
22.169 Zij voelen koud op stille banden.
Wie met een wagen bomen kruit
voert niet te tillen stilte aan.
-------------------------
uit: 'Tirade', nr. 200.…
Spanrups
gedicht
2.3 met 44 stemmen
13.192 Een oog, een lus, een hoge rug,
dat onaanzienlijk takje vlees
dat lopend op zijn tenen stokt.
Een reuzenrad in miniatuur,
een viadukt, een ereboog,
zo vordert hij op weg naar groen.
Als iemand uit het midden leeft
dan hij, hij heft zijn lichaam op,
zijn houten huid kan op zijn kop
en op zijn achterbenen staan,
hij boogt op stilstand…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.476 Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn,
het licht uit lucht gesneden.
Lang gras, nog levend hooi,
verminking waar oogst begint.
Ik groef in kleur waar vol de lucht,
in wind waar vol het gras van is,
in golvend gras, in slapend gras,
ik bracht zand aan het licht,
verpulverd weefsel, vacht om in te slapen.
Blad viel, sneeuw viel de bladeren…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.648 Afzonderlijk en los en in een nieuw verband -
een donker dienblad is het land waarin
de scherven zijn verborgen.
Hun roep, niet uit het veld te slaan,
klinkt uit het nachtelijke gras
dat nog niet toe aan groeien is,
hoog en verfijnd.
Het vriest, het vriest bijna, de grond is nat,
alleen die ene stem is over, overal gehoord,
de variant van…