inloggen

Alle inzendingen van katty

202 resultaten.

Sorteren op:

Werelddag Alzheimer.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 134
Op deze dag ... op alle dagen, ziet ze nog alleen die glimlach rond haar mond maar is vergeten wat ze verder had te vragen. Op deze dag ... op de daarop volgende dagen komen misschien de kleinkinderen langs en gaat ze in haar denken wanhopig op zoek naar hun namen ... "ze kende hen toch!" Op deze dag... op de nog zo veel komende…
Katty21 september 2016Lees meer…

Zoekend dansen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 77
Hoe woorden langs haar lijf sluipen, geen binnen-geluid, en in ieder Panorama verliest ze weer zichzelf, stervend in haar eigen beeltenis gevangen, nederig, ongrijpbaar geconfronteerd met elk onuitgesproken verlangen. Getuige van haar diep gevoelde heimwee, die onaantastbaar woelt, resoneert het verhaal van blindelings zoeken naar schoonheid…
Katty8 september 2016Lees meer…

Dromend dagreizen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 381
Zo nu en dan droomt ze nog te verdwalen gezeten bij de haardvuur in huis. Bladerend door haar gedachten, begint het dromen In de kamer bij het schemeruur en zijn het haar vergeelde verhalen die komen. Haar thuis is als haar tweede huid, is daar waar haar leven werd geboren en het vlakke kale landschap er om heen ging door de vele seizoenen…
Katty9 augustus 2016Lees meer…

Afwezigheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Afwezigheid hoor mijn protest tegen afstand en leegte tegen het on-weten, hoor het in mijn stille zwijgen geworteld in mijn leden en laat de nachtschade mijn vrolijkheid zoeken in de botten van mijn lijf zo ik lach bij het wakker zijn bij dageraad !…
Katty8 augustus 2016Lees meer…

Kan het zo eenvoudig zijn?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 175
Kan het zo eenvoudig als twee stemmen die zingen waarvan de klanken zich om elkander winden tot één liefdeslied...tot beminnen. Kan het zo eenvoudig als het voedend delen van innige sappen, die samen tot 'ons' ombuigen als dansende twijgen die in de nacht naar de dageraad neigen tot volle knoppen bevrucht en in bloesems ontwaken…
Katty3 augustus 2016Lees meer…

Zal ik je stilletjes laten?

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 578
Kon ik maar de regen zijn die de zachtheid van je huid benat, die dichter bij je mag komen dan de aanraking van mijn hand. Ben ik jaloers op de regen? Kon ik maar de wind zijn die fluisterend speelt en streelt die door jouw kleren heen je huid aanraakt en nog dichter bij je mag dan je eigen schaduw die wegzinkt in het licht van…
Katty25 juli 2016Lees meer…

Rauw tot op het bot....

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 364
De schors van haar keel verhardde elk woord, onuitgesproken kale taal werd niet begrepen, niet gehoord. Het hiaat tussen haar en mij werd een vluchtpunt van niet meer voelen, blindelings op de tast zoekend van wat elk woord zou kunnen bedoelen. Zo bitter, bitter zoet werd het bed opgedekt glad-gestreken elke plooi in 't laken en in kettingreactie…

Mijn verlangen ...' Ik wil je '.

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
Haar slipje... Het was van kanten fijn tot wit, zwart, fluwelig satijn. Lonkend kwam zij naderbij tot ze fluisterend zei: "Al ben ik nu zo dun, doorzichtig, sensueel gekleed, Ik wil mijn wangen laten vangen door de streling van jouw dijen, elk stukje van jouw lijf ontbloot, en mijn gelaat alleen nog kijkt naar mooi... wanneer jouw benen mij…
katty13 oktober 2015Lees meer…

Perkament verleden .

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 70
Tussen hees en spreken ligt mijn huig de zachte hemel van mijn taal... Ik lik de regens na een droge tijd terwijl de kanten boorden aan de rand van het water als perkamenten beelden inscheuren. Los rukken ze het verleden, dat als droesem bleef liggen op de onzichtbare bodem van kinderlijke onschuld, en dragen ze op aan de vrieskilte…
katty7 oktober 2015Lees meer…

Mijn lichaam...

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 249
Als een boom zo is dit lichaam getekend door de jaren. Jullie kerfden de liefde in haar bast als veel belovende, eeuwig durende liefdesverhalen. Jullie schreven jullie roep neer op haar bleke huid om later in de plooi van tijd te verschalen, verborgen en verloren achter haar mossig groen gewaad. Als een krachtige boom houdt dit lichaam…
katty23 juni 2015Lees meer…

We hebben toen bemind.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 188
Ik heb de liefde bemind... In haar adem hoorde ik de vreugde tussen hemel en aarde op het hoogste punt waar het samen smeltend beleven gebeurde. Ik heb de liefde bemind... In haar ogen straalde het lachen proefde ik de zoetheid op haar huid, warme handen, opstandig, onhandig troost in 't stil genieten bijna stikkend kwam overgave in…

Dronken van wat was...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 239
Hoe een blik spoorloos weerspiegelt het stil bewegend samen weven in een streling, ontastbaar haastig, bijna huiverend over de rimpeling van onze huid. Ondenkbaar waar veroorzaken we elke zucht bij elkaar in dat ene warme onontwarbare wezenlijke moment van duizend keer samen zijn, tot de stilte hoorbaar de nacht verlengt en onze adem dromend…
katty9 april 2015Lees meer…

Onze handen.

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
Onze handen boden een stuk oneindige eeuwigheid waarbij het intense innige zwijgen in de spiegeling van onze ogen een eigen wervelend beeld beschreef, uit het ons onzichtbare weten ontstaan... Laat mij nu niet moeten kiezen tussen de stippels van het heelal of de witte leegte, uit het turbulente van een storm naar een winterse stilte over…
katty18 februari 2015Lees meer…

Oh leven ....

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.490
OH LEVEN, wat zou ik graag met je trouwen. Ik heb een bruidsboeket uitgezocht, klein, eenvoudig, wit ... maar oh zo groots. Laat het feest beginnen om de eeuwig en voor altijd verbintenis aan te gaan. Laten we hand in hand wandelen onder en door de kleurrijke regenboog. Ik heb een rode loper uitgelegd bestrooid met witte rozen. Het…
katty27 januari 2015Lees meer…

D' ochtend-dans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 280
Je raakt mij onbezocht. In bedeesde verbijstering proef ik de zilte dauw op mijn lippen, die als kristallijne, bevroren korrels smelten in d' ochtend-dans van de herfst. Verlammende zachte warmte laat mij verdrinken in gewichtloosheid, wanneer berijmde vingertoppen sluipend op mijn huid reiken en mijn stem doen breken. Sleur niet, trek…
katty10 december 2014Lees meer…

Waarom?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 238
Daarom dwaal ik , tussen herfstig muffig blad en stervende zon. Daarom luister ik, naar de roep van het vragend leven, terwijl de hemel nog glinstert van de dag en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht, waarbij elke schaduw als een doffe hartbons strompelt door mijn lijf, woorden nog nagalmen, mat, doof, leeg, zwervend verloren, sleuren…
katty18 oktober 2014Lees meer…

De onbereikbaarheid.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 218
Ik verdwaal even in verloren woorden, in het labyrint van onvergankelijkheid ook al borrelen duizend beelden naar boven en vertalen wat onuitsprekelijk blijkt, kijk ik met halfgeloken ogen hoe je uit mijn wereld verdwijnt. 'Tederheid' dacht ik je te noemen, zoals je in de lichtheid van het moment schrijnend je mond drukte op mijn huid in…
katty14 september 2014Lees meer…

Golvenbreuk.

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
De zee buldert, haar golven beuken woest op golfbrekers tot ze openbreekt in haar miljarden tranen zoekend naar de rust tussen de warmte van zonbeschenen zandkorrels op het strand terwijl de wind een treurmelodie fluistert in de holten van verloren schelpen...…
katty9 september 2014Lees meer…

Hoe zal ik onze kamer noemen ?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 94
Hoe zal ik onze kamer noemen? waar wind en getij algenstromen streelt en jij met halfgesloten ogen de zee verstilt tot kleine golvenbogen, en wij in stamelende tederheid letters prevelen, handen kijkend glijden en tijd onvergetelheid gaat beitelen. Hoe zal ik onze kamer noemen? waarin spoorloos wordt weerspiegeld elke rimpelende huivering…
katty28 augustus 2014Lees meer…

Broos..., fragiel..., licht...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 107
De liefde in woorden laten echoën en weergalmen is hetzelfde als woorden zoeken om de vluchtigheid in ijlte van lucht te omschrijven. Haar doorzichtigheid in ontluikende sterfelijkheid is onmetelijk. Zo zacht en scherp tegelijk kan ze als kristal in haar broosheid breken. Broos...fragiel...licht, ja zo licht als de aarzelende stilte…
katty27 augustus 2014Lees meer…

Zal je dan nog van me houden ?

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 238
Blauw golvende deining groen wuivend gewas kleine, grote dromen in menselijke verwachtingen langzamer schuifelend stappen telkens uitkijkend naar elke nieuwe dageraad alsof gisteren nooit was.. Zachtjes deinende wieging op de branding van geloof, met het stille verlangen dat het nooit voorbij zal gaan Maar zal je tegen dan nog van me…
katty17 juli 2014Lees meer…

Och ja, de tijd !

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 117
De tijd, het is zo'n raar ding de tijd van toen, de tijd van nu de tijd van morgen de tijd van bij geboorte, de eerste ademzucht waarmee ik het leven in ging.. De tijd, soms lijkt die zo traag soms lijkt die ook zo heel vaag. De tijd met mooie beelden sla ik wel op in mijn herinnering. Waar is de tijd? De tijd dat ik als kind nog in de…
katty16 juli 2014Lees meer…

Mijmering

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 199
Ik tel de rimpels in het water en laat de tijd weer spreken over het ritme van het lied over de sporen in het zand over het samen lopen hand in hand. Ik tel de golvende rimpels op het water en laat de beelden spelen van haar hoedje op haar hoofd van emmertjes water dragen en kleurenbellen blazen van schelpjes op het strand rapen van bolle…
katty10 juli 2014Lees meer…

Uit liefdesnat geboren...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
Uit liefdesnat geboren in pure reinheid, zuiver als een regendruppel net niet meer vasthoudend aan het blad, gleed jouw klein leventje uit mijn schoot. In perfectie van langzaam ontwakende schoonheid werd jouw prachtige creatie eindelijk aan mijn moederhart ontbloot. In die ene minuscule trilling ontglipte uit jouw zachte donzige lijfje…

Bloesems

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 156
Je hoort alleen de geur van bloesems samen zingen met de lentewind !…
katty23 juni 2014Lees meer…

Mijn stilte en ik .

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 121
In de stilte, het stille en ik, we kennen elkaar en zwijgen in het niets, ademen onze eigen taal die alleen de leegte bekoort de hartslag hoort... De stilte en ik ontsnappend aan het lot als twee zwijgers smeken we, verlangen we, luisteren we naar onze gebroken stem die stom geslagen is en aarzelend het wakker wordend kiemen aanhoort.…
katty21 juni 2014Lees meer…

Nachtlied.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 98
Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort', die uit parelmoeren dauw is gemaakt en waarvan haar vensters open staan om met het lied van levens-liefde de stilte van de nacht in te dansen, terwijl de vlammen van smeulend vuur, verborgen onder as, opflakkeren nadat vergeten intieme zachtheid speels wordt aangewakkerd en de nachtzijde een draad vormt…
katty20 juni 2014Lees meer…

Schaduwkant.

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 65
Hoe ik mijn wortels veranker in de schaduwkant, die ook mijn ik is als mens. Onzichtbaar schud ik haar hand en wandelen samen onder de straatlantaarn. Op de steenplavei spat een traan.. !…
katty19 juni 2014Lees meer…

het kluwen van de tijd...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 72
Een lied en de liefde de liefde en het leven het leven en de dood, overlopers als spionnen in zandlopers, in de klauwen en het kluwen van de tijd !…

Oorlogsvrede.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 105
De stilte sloeg als een knal een diepe geluidloze krater. Rood gekleurde granaatschreven picassoën de grond. Een laatste zucht van leven wandelt dodelijk de vrede in. Onbekende witte kruisen kreunen als bezegelend teken DE WERELDSE RUST...!…
Meer laden...