tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2216):

El pueblo blanco*)

Hoog boven de oceaan
versmolten met de bergwand
’n Moorse uitkijkpost.

Ooit, witte schelp van Andalusië,
vlakten en zee aan je voeten,
droeg de tijd je op handen.

Met je blik op de kust
kwam de eer van de overwinning
steeds weer aan jou.

Nu het tij keert
alle strijd lijkt gestreden
wacht vergetelheid.

Wat witte scherven
tussen hotel en disco
vertellen het verhaal:

je jeugd naar de stad
enkel ouderen blijven
en wachten zich dood.

*) El pueblo blanco ('Het witte volk'): klein dorpje hoog op de kust van Andalusië met een roemrucht verleden, nu bijna van de kaart verdwenen.

Schrijver: josephine banens, 02-09-2006


Geplaatst in de categorie: tijd

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 8093 keer bekeken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4/5 sterren met 106 stemmen.

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:	Sara
Datum:	26-10-2006
Bericht:	Pueblo betekent niet alleen volk maar ook gewoonweg dorp. El Pueblo Blanco is m.i. het witte dorp, niet het witte volk. De moren waren namelijk niet zo wit...

Naam:	Tessa Vertaler
Datum:	07-09-2006
Emailadres:
Bericht:	Heel mooi geschreven!

Naam:	rob
Datum:	05-09-2006
Bericht:	Josephine, ik vind dit een mooi gedicht. Het doet mij denken aan de fijne vakanties die ik doorbracht met mijn vrouw in Andalusie.

Naam:	Gerard Cornielje
Datum:	02-09-2006
Emailadres:	gcornieljetlp.ac
Bericht:	Dat vind ik nou nog eens een prachtig gedicht!

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)