tabblad: gedichten

Lees de gedichten die door de redactie zijn geselecteerd.
< vorige | alles | volgende >

Laatst geselecteerde gedicht (nr. 3.563):

Landschap met wegspringende schaduwen 2

En 's avonds wissen wij het klamme zweet
van ons voorhoofd. En daar blijft het niet bij,
de nachten zijn ondoorwaadbaar
en wie in slaap valt, wordt gewekt door
de eerste droom. Onze lichamen leggen
we te rusten maar wij blijven achter.
Wij vertellen elkaar verhalen over een andere
wereld waar schaduwen onbestaanbare
dingen begeleiden op een ongewisse tocht
want komende dingen zijn het, die rusteloos
zijn, die verschijnen, verdwijnen,
tafels laten dansen in café De Valom
en in rillingen de ruggengraat bewandelen,
en pas tot bedaren komen als iemand
het dolend zwart vangt met een passend
gebaar. Kan jij dat niet? Wie ben jij
eigenlijk? Waar kom jij vandaan? Heb jij
het soms ook op onze nachtrust voorzien?

---------------------------
uit: 'Ontfermingen', 1998.

Schrijver: Wilbert Cornelissen
Inzender: ml, 10-03-2010

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1785 keer bekeken

Beoordeling: 6.44	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 9
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print     E-kaart    







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)