gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 4186):

Over het horen van iets

Het ligt in de planten de kasten de manden met was
de keukenladen de krantenbak en het krabt zich
de hele tijd en je luistert want je wilt weten
hoe groot het is maar het verplaatst zich voortdurend
zodat van hier tot daar telkens iets anders
wil zeggen. En als je schreeuw je niet maar nog steeds weet je
niet hoe groot het is. En je bent zelf

begonnen je te krabben om zo vaak je
kunt een geluid te maken op jezelf dat harder
zal zijn dan al het andere, dat alles
zal overstemmen zodat je langer hoeft
op te letten, wat niet mis is, zo
veel jaren aldoor o te letten. Je krabt je
nu al een maand tot bloedend toe en het
heeft iets anders bedacht. Het slikt,

het maakt heel zachte maar onmiskenbare slik-
geluidjes zoals regen langs je raam
maar het regent niet. Steeds hou je op met je krabben
om naar het slikken te luisteren, waar is het, wat
eet of drinkt het dat het zo slikt, wat verlangt het
en je staat op en je roept het, vertoon je dan zeg je,
kom te voorschijn laat me je zien. Maar de kamer blijft rustig
en het ligt in zijn hoek en slikt.

------------------------------
uit: 'Daar ligt het', 2003.

schrijver

Schrijver: Eva Gerlach
Inzender: lc, 12-07-2012



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: pesten

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 12094 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring