gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 411):

WILLEM

Hij stierf niet zo bijzonder, heel gewoon.
We maakten nog een paar mislukte grappen
waarna ik zei dat ik weer op moest stappen,
en ís nachts om vijf uur ging de telefoon.

Hij was aan ít einde zo ontzettend licht
nadat zijn bij elkaar gerookte kanker
hem uitgedund had, elke week wat slanker.
Maar zwaarte meet men niet aan het gewicht.

Dat meet men aan de indruk die beklijft,
de grote les: het weten dat men schrijft
om daarmee wat we voelen te verklanken.

Dat is wat nu nog van hem overblijft:
ik heb de poëzie aan hem te danken,
en dat ik bij een versje soms moet janken.

schrijver

Schrijver: Aaike Jordans, 03-07-2002

jordansawatzeelandnet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 36532 keer bekeken

4/5 sterren met 93 stemmen.







Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:angelique
Datum:22-04-2006
Emailadres:ikke_angelique_athotmail.com
Bericht:Mijn oom is net overleden 1 week en 2 dagen geleden. Hij heette ook Willem en is ook overleden aan kanker. Ik moest echt huilen dit las, moest meteen aan oom Willem denken.
Echt een mooi gedicht. Prachtig.



Naam:Heleen van Dijke
Datum:18-02-2004
Emailadres:vandijkeatfilternet.nl
Bericht:heel mooi en ontroerend gedicht. ik weet wat je voelt!



Naam:Brasil
Datum:23-09-2002
Emailadres:brasiltjeathotmail.com
Bericht:Dat u de dood van uw vader zo kan verwoorden.. geweldig..



Naam:katia truyman
Datum:04-07-2002
Emailadres:katiatruymanatmsn.com
Bericht:ik weet hoe jij je voelt, m'n vriendin is ook gestorven aan kanker,
ze is al 11 jaar dood en nog steeds kan ik haar niet vergeten en ja...
ik heb na dit gedicht ook gejankt maar sow what dat geeft niet
het kan weer voor een tijdje je pijn stillen dus ween maar eens goed uit.
en weet je je mag steeds aan me denken dan heb jij het gevoel..ik ben niet alleen




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring