tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 573):

De uiterste seconde

Voor Ans

Doodgaan is de kunst om levende beelden
met evenveel gelatenheid te dulden
als toen zij nog hun rol in ‘t leven speelden,
ons soms verveelden, en nochtans vervulden.

Hier stond ons huis; hier liep zij met de honden;
hier maakte zij de bruine halsband los;
hier hebben wij de stinkzwammen gevonden,
op een beschutte plek in ‘t sparrenbos.

Doodgaan is niet de aangrijpende gedachte,
dat zij voortaan alleen die paden gaat,-
want niemand is alleen die af kan wachten,
en niemand treurt die wandelt langs de straat,-

maar dat dit alles was: een werk’lijkheid,
die duren zal tot in de uiterste seconde;
dit is de ware wedloop met de tijd:
de halsband los, en zij met de twee honden.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit het verzameld werk van Simon Vestdijk (1898-1971)

Schrijver: Simon Vestdijk
Inzender: H.K., 26-09-2002

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 37186 keer bekeken

Beoordeling: 7.99	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 71
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:	sally
Datum:	30-01-2004
Emailadres:
Bericht:	het is een mooi gedicht

Naam:	walter
Datum:	05-10-2002
Emailadres:	a.vissertiscali.nl
Bericht:	ik vind het een heel mooi gedicht

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)