gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 489):

Het lied van Mustafa

Het huis waar ik woon, heeft wel erg dunne muren
en we wonen te dicht op een kluit.
Dus een klein beetje herrie geeft ruzie met de buren
en zon ruzie maakt dan ook weer geluid.

Men wil in dit land dat we heel anders leven,
ook al zijn we hier soms nog maar kort.
Maar mijn oom in Marokko heeft laatst nog geschreven
dat ik veel te Nederlands word.

Ik zal deze buurt op den duur wel verlaten,
alhoewel ik er toch van hou.
Maar ik wil toch wel eens hard kunnen zingen en praten
en ik wil wel eens weg uit de kou.

Er is een land waar ze niet meteen vloeken,
er is een land waar ik dikwijls van droom.
Daar zal ik zelf wel een meisje gaan zoeken,
tot verdriet van mijn vader en oom.

schrijver

Schrijver: Willem Wilmink
Inzender: Jan, 07-10-2002



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: maatschappij

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 24938 keer bekeken

3/5 sterren met 122 stemmen.







Er zijn 8 reacties op deze inzending:

Naam:Aicha
Datum:07-02-2006
Bericht:Ik zit in de 4e klas van het vmbo-Tl. gedicht vind ik heel mooi, ik zal het voor mijn mondeling gebruiken. Bedankt!



Naam:Tim
Datum:12-12-2004
Emailadres:***at
Bericht:Hey, ik studeer voor leerkracht lager onderwijs en ik vind dit het geschikte gedicht voor een les over vreemdelingen. Knap!



Naam:Hester Nak
Datum:18-02-2004
Emailadres:hester.nakatplanet.nl
Bericht:dit is nou een mooi gedicht! ik werk voor vluchtelingenwerk en dit is erg typerend. dit hoor ik vaak van vluchtelingen; "de buren klagen!"
erg mooi!



Naam:Freek Tomasen
Datum:25-11-2002
Emailadres:freektho007athotmail.com
Bericht:Vet! Cool! helemaal te gek!
Dit is wat ik nodig heb



Naam:Janey
Datum:28-10-2002
Emailadres:
Bericht: Ik vind het een heel mooi en werkelijk gedicht.
Dit gedicht komt heel goed van pas voor school.
Onze opdracht is om gedichten te verklaren
en die van Willem Wilmink vond ik wel geschikt.



Naam:guus
Datum:22-10-2002
Emailadres:guusjeathotmail.com
Bericht:ik vind dit een onwijs mooi gedicht.



Naam:Marja
Datum:08-10-2002
Emailadres:marjaraadtathotmail.com
Bericht:
Huilen is gezond

Leg nou die krant maar even neer
echt lezen doe je toch niet meer
huil nou maar even
Ja, tegen iemands lichaam aan
zou dat natuurlijk beter gaan
maar huil nou maar even.

Dat jij de enige niet bent
dat is een troost die je al kent
dus huil maar even.
Een ander troosten voor verdriet
dat kan ook niet, dat kan ook niet
maar huil toch even.

Altijd maar flink zijn is niet goed
als je niet weet hoe 't verder moet
huil dan toch even.
Straks, met nog tranen langs je kin
denk je ineens : ik heb weer zin
om door te leven.



Naam:miranda
Datum:08-10-2002
Emailadres:tincomirandaatzonnet.nl
Bericht:dag mijnheer wilmink: het is weer een mooi gedicht.
mijn schoonmoeder is op zoek naar het gedicht 'huil maar' uit uw werk.
ze heeft in een programma van rik felderhof dit gedicht gehoord,voorgedragen door wieteke van dort.
is het mogelijk dat dit gedicht geplaatst wordt?
alvast bedankt namens mijn schoonmoeder.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring