tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 587):

HERFST

De bomen roesten in het zieke licht
langs somber in zichzelf gekeerde grachten.
In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht

boven de lege straten, smalle schachten
waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.

Tegen de morgen is de strijd beslecht.
Een vage geur van heimelijk bederven
heeft aan de moede wind zich vastgehecht.

Tussen een handvol dunne zonnescherven
heeft zich de zomer moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkt te sterven.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit 'Verzamelde gedichten' (1996) van Hanny Michaelis (1922)

Schrijver: Hanny Michaelis
Inzender: R.G., 12-10-2002

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 21802 keer bekeken

Beoordeling: 7.48	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 126
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:	Adam Van Den Berghe
Datum:	09-10-2006
Bericht:	je bent heel goed bezig Hanny Michaelis

Naam:	g.scholtens
Datum:	22-11-2003
Emailadres:	gmeinenshotmail.com
Bericht:	prachtig gedicht over de herfst en het sterven van een zomer.Mooie woorden beeldend, droevig over bloei en vergangkelijkheid. complimenten

Naam:	hanne delbeke
Datum:	23-10-2002
Emailadres:	delbeke_hhotmail.com
Bericht:	ik vind dit een heel mooi gedicht het is geschreven met heel veel gevoel

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)