tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 611):

Verloren

Ik lees een boek, ik schrijf een brief,
Ik kom bij jou, wij praten.
Die dingen zijn mij even lief;
Ik kan ze ook wel laten.

Het voorjaar buiten is altijd zoel,
Maar niet dat wilde wonder
Toen ik weg wou gaan, alleen en koel;
Nu kan ik ook wel zonder.

Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.
Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit de Verzamelde Gedichten van Clara Eggink (1906 - 1991)

Schrijver: Clara Eggink
Inzender: K.G., 10-11-2002


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 34758 keer bekeken

Beoordeling: 6.98	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 269
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:	lars duyndam
Datum:	11-11-2002
Emailadres:	lucien duyndamcs.com
Bericht:	goed

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)