gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 840):

Uitgewezen

mens zonder hoop, dag zonder licht,
volk zonder recht, stem of gezicht,
gebroken van angst, gemarteld kapot,
wonden voor eeuwig, onbegrepen je lot.

zag ik een vogel, vrij in de lucht,
wist ik het zeker: ik vlucht!

zeven jaar hier, veertig jaar daar,
zeven jaar vrij, veertig in gevaar.
vrijheid werd wachten eindeloos
wachten en wennen werd uitzichtloos.

soms weer die vogel, hoog in het blauw,
blauw werd steeds grijzer, langzaam aan grauw.

vandaag nóg geen brief, ik ben er niet bij
niet schrijnend genoeg, geen pardon meer voor mij.
mijn land heet veilig, ik moet terug,
heb ik begrepen, liefst vrijwillig en vlug.

inktzwarte hemel, - zo zwart was mijn cel -
vertrokken de vogels, begin van de hel.

------------------------------------------------------------------
Opgedragen aan de jongen die uitgeprocedeerd en bijna klaar met zijn studie, na jarenlang verblijf het land wordt uitgezet.

Schrijver: Josephine Banens, 04-09-2003

makeapointathotmail.com


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 13675 keer bekeken

4/5 sterren met 99 stemmen.





Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Luuk
Datum:22-04-2013
Bericht:Prima gedicht, vooral vanwege de inhoud. Ik wist niet dat de politiek zich in 2003 ook al zo schandelijk gedroeg - we zouden ons met z'n allen collectief moeten schamen dat we zoiets (nog steeds!) laten gebeuren.
Ik zie het zó: Als de familie Van Oranje de inhuldiging van Willem-Alexander zélf zou betalen, blijft er genoeg belastinggeld over om alle schrijnende gevallen zo'n lot te besparen.



Naam:mariska
Datum:19-02-2009
Bericht:Heel erg mooi en aansprekend, ik vind het een heel realistisch gedicht!



Naam:maartje
Datum:04-09-2003
Emailadres:maartjooathotmail.com
Bericht:Het is werkelijk prachtig, heel mooi gedaan!




Naam:meike
Datum:04-09-2003
Emailadres:mika_de_haasathotmail.com
Bericht:Heel mooi gedicht, geeft denk ik het gevoel weer van diegenen die uitgeprocedeerd zijn. Erg mooi!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring