gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1206):

Papa

Zijn dochter koos hem eerst als held.
Hij zonde zich in haar behagen,
totdat Freek Bolmans op kwam dagen.
Toen lag hij op de vuilnisbelt.

In wezen lag hij daar wel goed.
Zo'n man van achtenveertig jaar,
altijd gehoorzaamd door zijn schaar,
moet leren waar men liggen moet.

Maar hij ging haten als de pest.
Eerst Freek, die haar gestolen had
en potverteerde met zijn schat.
Toen haar, die net was als de rest.

Hij rilde als hij naar haar keek.
Niet langer zonnend, in haar lach,
maande hij zich, in zelfbeklag.
Zij zag 't niet. Zij was bij Freek.

Zo stierf een droom en werd een pa
met pijn wat sadder en wat wiser.
Een gouden hart was maar van ijzer.
Een fee bleek doodgewoon een Ka.

De bruiloft kwam hij ook nog door.
Het etentje met Freeks verwanten.
Die lieve tafelspeech van tante.
'Ay', quoth the raven. 'Nevermore...'*)

---------------------------------------------------------
*) 'Ach', zei de raaf. 'Nooit meer...'

Uit: 'De gedichten', 1974.

Schrijver: Siman Carmiggelt
Inzender: CT, 23-07-2004



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: kinderen

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 23554 keer bekeken

1/5 sterren met 66 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:marcella
Datum:20-08-2004
Emailadres:marcellaozsercan_8athotmail.com
Bericht:heel mooi....




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring