gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1535):

Moeder

Ik kom terug naar huis.

Ik loop traag de trappen op
en adem in... Ik wil opnieuw
het dunne wolkje ruiken
van soep, bereid voor mij.
Ik wil aanbellen en horen
hoe jij naar de deur gelopen komt,
zien hoe die opengaat en voor mij
de ogen stralen van een heilige.
Ik wil je gouden tand zien blinken
wanneer je lachend uitroept:
- Kom binnen meisje!

Mijn lieve, mijn prachtige moeder!

Vandaag heeft de bruine aarde
jouw bruine ogen uitgewist.
En de spin van de grote leegte
heeft in jouw haar zijn web geweefd.

Ik word alleen verwelkomd
door een jaren oud verdriet.

Jij wacht op mij op de heuvel,
je ogen zijn donkere viooltjes,
je armen - dun en groen, uitgestrekt
om mij te omhelzen...
-----------------------
Uit: 'Verzwegen alibi', 1983.

schrijver

Schrijver: Maja Panajotova
Inzender: jb, 30-04-2005



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 11071 keer bekeken

2/5 sterren met 37 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring