tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1909):

Jaren later

Jaren later
op een heldere middag
vol nuchtere geluiden
en bezigheden in een huis
dat je nooit heeft gekend,
herinner ik mij plotseling
hoe zacht je ogen werden
als je mij aankeek.

En even verschijn je mij
ten voeten uit, onverwacht
overgekomen uit het tijdeloze.
Zo zacht zijn je ogen
dat ze mij verzoenen
met je weggaan, sneller
en onverwachter dan je komst.

------------------------------
uit: 'Tegen de wind in', 19662.

Schrijver: Hanny Michaelis
Inzender: rg, 30-11-2005

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 56890 keer bekeken

Beoordeling: 7.51	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 142
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:	tonnie
Datum:	20-02-2006
Emailadres:	ikkuh_2uhotmail.com
Bericht:	Uit de grond van mijn hart: het is erg mooi gescheven.

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)