Herinneringen zingen, kind
Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat,
en 't zoet verhaal van úw dagen en míjn dagen
die vredig in ons leven als stille tuinen lagen
in 't tere licht van late schemering gebaad,
wijl d'hemel is om tuinen-groen een stil gewaad
van trage, kalme schaduwen, en de bomen dragen
een laatste vogel-stem van lang-verglooiënd klagen
dat kwijnt en weer wast en weer kwijnen gaat...
Thans, o mijn kind, en leeft geen lied om ons, en leven
geen vrede-dagen als stille tuinen om ons heen;
geen scheemring bleef om ons veréende droom geweven,
en dróeve schaduwen schuiven om ons gescheíden leên...
En in de nacht zie 'k, laatste troost, alleen nog beven
de matheid van uw wit gelaat, in stil geween.
Uit de bundel: Het vaderhuis- Verzen eener liefde (1903)

Schrijver: Karel van de Woestijne
Inzender: adm, 12-03-2010
Geplaatst in de categorie: tijd
Zoek naar vergelijkbare inzendingen
Deze inzending is 22 keer bekeken
|
Beoordeling: |
|
Aantal stemmen: |
|
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen) |
Print
E-kaart


Er zijn nog geen reacties op deze inzending.
Geef je reactie op deze inzending: