categorie: geboorte

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde gedicht (nr. 9):

Een haan kraait

De schreeuw van wie
de zon doet opgaan
helemaal in z'n, met
prachtvolle veren bedekte,
eentje. Triomf
die als doodskreet
kan worden verstaan.
Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.
Onbegrijpelijk, later.

----------------------------------------
uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002.

Schrijver: J. Eijkelboom
Inzender: bvm, 23-10-2009

Biografie van deze schrijver

Deze inzending is 14580 keer bekeken

Beoordeling: 5.81	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 170
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print     E-kaart    







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)