tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 3415):

Nachtlied, afluisterbaar

Je nadert aan het eind van een doormijmerde middag
het drinkgelagenplein
en knoopt nog een uurtje zonneschijn
los uit je bandana.

Rond een tafel dicht bij elkaar praten drie vrouwen
over hun welwillend voorbijgaan aan het punt dat de nacht
hen doorgaans scheidt -
je voorziet de halfzachte punten
waarop ze haveloos in de morgenschemering
zich samenvallen laten.

De verzamelde tinten
van de benen van de ene zijn eender
als die van de rug van een andere, van wie je
het nooit gedroomde voorkomen verwisselbaar acht
met dat van de uit iedere schaduw wegschuivende
en naar een dienster wuivende derde.

De dienster die de caféterrassen af zal sluiten
kan zeggen: ‘Dames, we komen op het punt
dat de nacht ons scheidt.’ Of: ‘Goedenacht,
er wachten meerdere heren die u regelrecht
met de deur in hun onvervalste slaaphouding
laten vallen.’

Op de drie loskomende tongen leg je een lijstverhaal
waarin je beter wel dan niet wordt opgevoerd.
Ken ook hier je hoekplaats, buiten hun toedoen, zolang de nacht
in ouvertures je aan het opstrijken is.

---------------------------------------------------------
Uit: 'Ringelorend zelfportret op haar leeuwenhuid', 2005.

Schrijver: Richard Steegmans
Inzender: bm, 13-10-2009

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 10917 keer bekeken

Beoordeling: 7.00	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 76
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print     E-kaart    







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)