tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 3681):

Harmonie

Je hebt een tuin. Daar loop je 's avonds in.
Nu ja, niet elke avond. Af en toe.
Vaak ben je voor dat groeien zonder zin,
En toch zo grondig, na de dag te moe.

Een bloem geeft alles. Maar zij is al dood.
Jij bent gespleten. Maar jou wacht het leven.
Zo ben je vaak in niets een lotgenoot.
Een wig lijkt tussen haar en jou gedreven.

Zij wil zich haasten. Jij moet blijven duren.
Jij waakt en fragmenteert. Zij bloeit en slaapt.
Soms strookt het. Op zo'n avond, dat je uren
Door een wijd open kelk wordt aangegaapt.

------------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 1994.

Schrijver: Gerrit Komrij
Inzender: cv, 17-09-2010

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: natuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 7506 keer bekeken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2/5 sterren met 25 stemmen.

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)