gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 3975):

Hier liggen we

Hier liggen we, een mond van elkaar verwijderd.
in feite zou het nog kunnen,
maar de spieren doen het niet, zuren
hebben vandaag geen zin.
na het laatste zuchten, gas dat ontsnapt uit onze
ventielen, opgenomen in de schoot der onverschilligheid,
toevallig, een prachtige zomerse dag zoals deze,
grijns je, zo lijkt het.
de lippen zijn definitief geweken.

ik weet het, liefste,
de hitte verstrijkt onze weinige uren
en al kijken we diep uit onze ogen, het maakt ons in wezen niet uit.
straks als het afkoelt, en donkere motieven de aanblik bepalen
- de vrolijke rimboe van het karkas -
zijn we net zoals afrika.
men is daar één met de natuur, men wacht er al jaren op regen.
en men gelooft er, geloof er voor iedereen mee:

uit ons wordt nieuwe liefde geboren.

-----------------------------------
uit: 'Omdat ik ziek werd', 2008.

schrijver

Schrijver: Bart Meuleman
Inzender: tf, 31-01-2012



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 15871 keer bekeken

1/5 sterren met 28 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring