gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1358)
emoties (3879)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (964)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (639)
internet (71)
jaargetijden (620)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7926)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (512)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (729)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 20832):

Alleen op de wereld

We zitten in de auto en gaan van huis,
ik zit achterin, zo stil als een muis.
Er wordt niet tegen me gepraat
alsof de hele wereld vergaat.
Zo voel ik me nu al tijden,
ik heb het gevoel dat iemand me moet bevrijden.
Iemand die mij wel vertrouwt,
iemand die wel van me houdt.
Die iemand is er alleen nu nog niet
en daardoor hou ik mijn verdriet.
Verdriet omdat iedereen langs me kijkt
en omdat iedereen me ontwijkt.

Ik kan zo mijn leven niet leven,
ik wil naast liefde krijgen, het ook kunnen geven.
Ik wil wat tegen mijn familie durven zeggen
of aan vrienden iets uit kunnen leggen.
Het zijn kleine dingen die ik wil,
maar toch blijft het akelig stil.

Ik kijk naar buiten en zie alles langs me gaan,
al die tijden vraag ik me al af: wat heb ik verkeerd gedaan?
Ik wil zo graag antwoord op die vraag,
en sorry als je vindt dat ik klaag.
Ik wil dit alleen even kwijt,
hopend en wachtend op iemand die mij bevrijdt.


Zie ook: http://www.biebaaboe.nl.tt

Schrijver: Angela, 12-07-2007


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1283 keer bekeken

4/5 sterren met 15 stemmen.





Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:angela
Datum:02-12-2007
Emailadres:angela_cindy_athotmail.com
Bericht:Ik vind egt super mooi gedicht. Zo is het ook bij mij gebeurd.

super mooi gedicht dikke kus van angela



Naam:natalie
Datum:23-10-2007
Emailadres:nataliedispaathotmail.com
Bericht:ik kan mezelf helemaal in je tekst vinden
jij schrijft mijn gevoel ook neer
dacht dat ik de enige was die zich zo voelde al lange tijd



Naam:Theo
Datum:08-10-2007
Emailadres:t.woensel1atchello.nl
Bericht:Wat is dit herkenbaar, gelukkig zijn er mensen die je snappen, je komt ze alleen zo zelden tegen.



Naam:Mick
Datum:21-07-2007
Bericht:Heel mooi geschreven zeg!



Naam:Titia
Datum:13-07-2007
Bericht:Mooi.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring