gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (976)
adel (20)
afscheid (1353)
algemeen (1108)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (51)
eenzaamheid (1377)
emoties (3926)
erotiek (523)
ex-liefde (1207)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (924)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1029)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1111)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (693)
internet (73)
jaargetijden (642)
kerstmis (295)
kinderen (709)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8017)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (153)
maatschappij (564)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (304)
muziek (225)
mystiek (150)
natuur (1212)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (737)
rampen (75)
reizen (138)
religie (929)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (241)
sterkte (73)
taal (276)
tijd (743)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2017)
verhuizen (43)
verjaardag (94)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (835)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (321)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (123)
ziekte (620)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 25930):

EVEN BUITEN

Het is donker, maar wel fijn,
om na zo’n suffe dag buiten te zijn.
Mijn haren vliegen wild omhoog,
had even het idee dat ik vloog.

Aan mijn rechterkant staat het hek,
daarachter stroomt de Lek.
Voorzichtig stap ik het gras op
En ik hoor mijn voetstappen, sop, sop, sop.

’t Gras is glibberig en nat.
Voor ik het weet lig ik op mijn gat.
Beschaamd kijk ik om me heen.
Gelukkig, niemand, ik ben alleen.

Tegenover me zie ik de grote rivier.
Het is donker, maar de overkant zie ik vanaf hier.
Mijn schoenen doe ik uit en ik woel door het zand.
Ik hoor het water klotsen tegen de waterkant.

Voorzichtig loop ik naar het water toe.
Ik trek mijn broek een stukje op en stap erin.
Het water is fris en koel,
Ik beweeg mijn tenen, dat geeft een fijn gevoel.

Ik loop een stukje verder en stap op een steen.
Ik verlies mijn evenwicht… oh neen!
Languit val ik in het water.
Ik schaam me dood, wat een flater.

Bibberend trek ik mijn schoenen aan,
ik heb veel zin om naar huis te gaan.
Lekker zitten voor de tv,
met chocola en een glas thee.

Schrijver: Gitta Overbeek, 23-09-2008


Geplaatst in de categorie: individu

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 453 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Gerhard Burgers
Datum:27-09-2008
Emailadres:rotsplateauatyahoo.com
Bericht:Erg mooi, ik lach krom van het lachen. Leuk een gedicht met humor.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring