gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1359)
emoties (3879)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (639)
internet (71)
jaargetijden (620)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7926)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (513)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (729)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 32267):

Winterkou

In de bittere kou verbonden, allemaal samen in deze tijd.
Ijspegels aan onze neuzen en voeten van steen.
Waar moet het met deze oorlog heen?
Liefdes en geliefden, die zijn we allemaal kwijt.

Ik verbijt me keer op keer.
Ik verbijt me.
Iedere keer weer.

Om een zichtbare ademtocht te vermijden stop ik sneeuw in mijn mond.
Niemand die het zien mag, dat ik daar ben.
In de bittere kou, mijn kameraden, de enigen die ik ken.
Ik houd mijn hoofd omlaag en mijn lichaam dicht bij de grond.

Plots een felle flits en een harde knalů
Geschreeuw overal om me heen, het zit nog steeds in mijn hoofd.
Dit gaat er nooit meer uit, het heeft mijn ziel gekloofd.
Ik voel de luchtdruk veranderen en wist het al.

Dit is ons einde, het einde voor ons allemaal.
Ik kijk of ik nog heel ben en niets mis.
De schrik liet het rationele achter en het was slechts een gis.
Nu lig ik hier met mijn kameraden, mijn broeders en familie
in de gewondenzaal.

Turend naar het plafondů
De muren breken af in mijn kop.
Ik kan het niet helpen, er is geen stop.
Overal omringd me de angst.
Misschien was ik nu wel het bangst.
Nog steeds turend naar het plafond denk iků
Hoe het allemaal begon.

schrijver

Schrijver: Tim de Jonge, 17-07-2010

timsonios78athotmail.com


Geplaatst in de categorie: oorlog

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 435 keer bekeken

1/5 sterren met 2 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring