gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1022)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8009)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 36816):

Eeuwigdurende klimop...

Mijn weg loopt stil en moeizaam,
klimmend tegen 'n hoge vrije muur,
afbrekende barmhartige pijnscheuten,
heilzaam vecht ik naar bekwaam.

Ik volhard in al wat ik ontmoet,
ze zeggen, "toon je weelderigheid",
maar kan niet zijn, wat ik niet ben,
het simpele in mezelf tegemoet.

Ieder loopt maar aan mij voorbij,
niemand ziet mijn innerlijk wezen,
één glimp in 't licht der zon,
ga ik verder in mijn klimpartij.

Ik straal, constant blijvend groen,
een begrip van eeuwig durend leven,
mij hechtend in mijn grondbasis,
trouw standvastig, als enig rantsoen.

In de verte, op mijn muur, hogerop,
zie ik iemand zoals mij, onbegrepen,
daar wil ik heen, in niet meer alleen,
samen sterker als eeuwigdurende klimop.

schrijver

Schrijver: Vos Andrea, 16-01-2012

vos.andreaatgmail.com


Geplaatst in de categorie: planten

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 469 keer bekeken

3/5 sterren met 11 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Rob
Datum:16-01-2012
Bericht:één glimp is voldoende..

om te zien hoe waardevol en weten meteen,
het uiteindelijk bereiken van het doel
niet langer alleen



Naam:Han Messie
Datum:16-01-2012
Emailadres:hmessieatlive.nl
Bericht:Andrea, je toont een sterke zelfkennis en levenswijsheid in dit gedicht. Je bent je duidelijk zowel van je krachten als van je zwakheden bewust. Een geluk dat je iemand ontdekt met dezelfde begeerte en filosofie.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring