gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1019)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8007)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (873)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (914)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 37681):

Terugblik.

Hoewel je nu gestorven bent,
wil ik je iets vertellen.
Ik weet wel dat het niet meer kan,
alleen in mijn gedachten dan.

Mijn zoon, 't is onze oudste....
hij lijkt zoveel op jou.
Hij toont mij alle dagen,
hoe ik nog van je hou.

Ik denk: "Hij vindt het niet zo leuk."
Ik moet mij maar beheersen.
Ik lach er maar wat om, het is niet uit te leggen.
Want juist, jij zou hetzelfde zeggen.

De dingen die hij zegt,
zijn lopen, zijn gebaren,
ze tonen mij steeds jou.
't Wordt erger met de jaren.

Want ja, hij wordt nu ook al grijs,
hij loopt al naar de zestig.
Toen ik hem kreeg, laat mij eens zien....
Ja, ik was net negentien.

Toch ben je zo een beetje, hier.
Een beetje in de buurt.
Het maakt mij nog gelukkig.
Ik zal wel zien, hoe lang het duurt.

schrijver

Schrijver: A.Stik-Snijder, 13-05-2012


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1059 keer bekeken

4/5 sterren met 8 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:13-05-2012
Emailadres:hmessieatlive.nl
Bericht:Antje, je benadrukt weer eens hoe een dierbare overledene om je heen blijft. Het doet heel weldadig en troostrijk aan om zo iemand terug te vinden in je naaste verwanten, zoals jij heel mooi beschrijft.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring