gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1359)
emoties (3879)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (639)
internet (71)
jaargetijden (620)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7926)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (513)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (729)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 46041):

Die lege plek

Wennen, nee dat kan ik niet
Dek de tafel, als altijd
Barstensvol verdriet
'k ben je kwijt.

Tranen over m'n wangen
Wanneer ik je bord zie staan
Stervensvol verlangen
'k wilde met je meegaan.

Je bestek leg ik naast 't mijne
Zodat ik je als 't ware voel
Binnen 't bereik van 't mijne
Snap je wat ik bedoel?

Nog steeds dek ik voor ons twee
Omdat het altijd zo gegaan is
'k kan niet wennen, o nee
Lief, kan je niet zeggen, hoe
Ik je zo vreselijk mis!

Dus blijf ik dekken, ook voor jou
Tot in lengte der dagen
Want er komt een dag dat
Ik bij je ben en niet meer hoef te vragen

Maar ik MIS je zo.


... Verdriet ...

schrijver

Schrijver: Johanna, 15-03-2015


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 759 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Alexander Peters
Datum:15-04-2015
Bericht:Heel mooi gedaan. De tafel dekken als metafoor voor verdriet verbergen.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring