gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1019)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8007)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1209)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (873)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (913)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 47586):

Als zand door de vingers

Mijn vader studeerde theologie in Kampen,
terwijl hij bij twee oude dames op kamers woonde.

Bijna iedere dag zei de ene dame tegen de andere dame:
'Mien, haal jij de gehaktballen even?'.

Dat medestudenten van het gymnasium in Groningen hem
in een rokje op het schoolbord hadden nagetekend,
stak nog steeds in zijn ziel.

Hij dronk wel eens een glas witte Bordeaux,
maar verder zette hij al zijn pijlen op zijn studie.

Zijn loopbaan als dominee begon in Bedum en daarna
volgden Stedum, Kollum, Coevorden, Heerenveen-Zuid
en tenslotte Voorthuizen.

Rond zijn vijftigste kreeg hij een tia en bezocht ik hem
in het ziekenhuis De Lichtenberg, terwijl ik zelf in
Zon en Schild bivakkeerde.

Zijn dominee-zijn was ineens over en uit, terwijl hij
later vertelde, dat het gereformeerde geloof hem geen
zak meer deed. Hij was voor de gek gehouden en zijn
homofiele aard was er ook flink door gekneveld.

Het was een rare poppenkast geweest, waar hij eindelijk
met volle ziel graag afstand van deed.

Al die zinloze studiemomenten glipten als zand door
zijn artistieke vingers weg.

Hijzelf bleef over. En de mensen die hij liefheeft.
Hij sprak vaak in gezegden. Wat hij vaak herhaalde was
'Het werk blijft in de wereld, maar wij gaan eruit!'.

Toch kon ik hem nooit op depressiviteit bespeuren,
vorsend nadenken, dat wel. En hij had een schat aan
kennis over de mensen en de gebeurtenissen om hem heen.
Net als God.
En zo blij dat hij die gereformeerde afgod kon opzeggen.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 04-12-2015


Geplaatst in de categorie: spiritueel

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 140 keer bekeken

5/5 sterren met 4 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:07-12-2015
Bericht:Zo mooi, als je over je vader schrijft. Een brok emotie tussen de regels die niet onberoerd laat.



Naam:Hanneke van Almelo
Datum:05-12-2015
Bericht:Aangrijpend geschreven, Joanan




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring