gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1376)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1023)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8010)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2014)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 48823):

Kamer 111

De gang en de deuren zijn wit;
Gebroken wit zijn de muren.
De stoelen staan er nog
en een paar lege dozen.

Door het venster kijkt de esdoorn,
de gele trossen wiegen en wuiven.
Ik ben als een gevallen vogel,
vleugellam geslagen kamerheer.

Ik tel de dagen in het verleden
met scherven van poorten en bogen
op de versleten straten in een
lege stad. Want ik ben er niet.

Kamerbreed is mijn verdriet.
De laatste bezoekers en de
bloemen zijn voorbij gegaan.
De gang blijft wit en de deur.

Alleen de wierook ..wacht.

Schrijver: Walter Tack, 16-06-2016

walter.tack1atoutlook.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 397 keer bekeken

4/5 sterren met 12 stemmen.





Er zijn 7 reacties op deze inzending:

Naam:jonhy donovan
Datum:04-02-2017
Bericht:prachtig Walter je kan de eenzaamheid voelen,
dus dik geslaagd!



Naam:joep
Datum:18-06-2016
Bericht:Zeer fraai gedicht, Walter.



Naam:Solitair
Datum:18-06-2016
Bericht:Hoe mooi schets je de eenzaamheid van individu's in het hedendaagse leven. Veel licht en kracht voor jou gemeend gewenst.



Naam:Hilly Nicolay
Datum:17-06-2016
Bericht:Het ontroerd, er zit eenzaamheid in dat goed is verwoord!



Naam:Egbert Jan van der Scheer
Datum:17-06-2016
Bericht:Mooi Walter



Naam:Ralameimaar
Datum:17-06-2016
Bericht:Mooi!



Naam:Dianah
Datum:17-06-2016
Bericht:Wat een mooi gedicht.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring