gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (982)
adel (20)
afscheid (1353)
algemeen (1110)
bedankt (198)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (51)
eenzaamheid (1380)
emoties (3926)
erotiek (523)
ex-liefde (1207)
familie (342)
feest (124)
film (28)
filosofie (925)
fotografie (30)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1036)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1112)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (694)
internet (73)
jaargetijden (645)
kerstmis (300)
kinderen (710)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8023)
lightverse (440)
limerick (1106)
literatuur (154)
maatschappij (565)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (225)
mystiek (152)
natuur (1213)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (876)
overlijden (1207)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (740)
rampen (75)
reizen (138)
religie (939)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (241)
sterkte (73)
taal (276)
tijd (745)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2020)
verhuizen (43)
verjaardag (94)
verkeer (72)
voedsel (91)
vriendschap (835)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (322)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (57)
woede (202)
woonoord (125)
ziekte (621)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 101):

verdriet

Zo klein en dan te horen,
Dat je niet welkom bent.
Je had een dochter moeten worden,
In plaats van wat je nu bent een grote vent.

Gekwetst tot in het diepste van de ziel
zagen zij zelf dan nihil.
Voor je gevoel eeuwig ongewenst te zijn
deed jou zo ontzettend pijn.

Nooit eens een schouderklopje of een complimentje,
Wat juist jij zo nodig had als klein ventje.

Ouder worderd nog steeds niet te begrijpen,
Volgens pa "een van die leipen"
Hoe kon juist hij dit nu zeggen dan,
Het is zelf niet de perfecte man.

Jij hebt om dit leven niet gevraagd,
Dit heeft hij zelf dus zo gewild.
Je kan niet zeggen "een dochter graag"
Je verdriet is niet gestild.

Alhoewel ik niet treurig zou zijn,
Ook al doet dit alles zo'n pijn.
Laat die man toch voor wat hij is,
Later voelt hij zijn gemis.

Steeds omwille van de vrede,
Vaak met een stil verdriet.
Heus hij is het echt niet waard,
Dit verdriet brengt de vrede niet.

Je bent een goeie vent,
voor een ieder die jou goed kent.
En vergeleken met je vader met zijn valse dialect,
ben jij toch heel wat dichter al bij het ideaal perfect.

Zorg dat je op jezelf
altijd trots kan zijn.
Dan win je al de helft,
dan doet het stukken minder pijn.

100% je best doen,
meer dan dat kun je niet.
Ondertussen om je eigen gezin en leven te leiden met fatsoen
en te kunnen voorbijgaan eindelijk aan het eeuwige verdriet.

Schrijver: nymphea, 06-09-2002


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1388 keer bekeken

3/5 sterren met 22 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:monica
Datum:25-09-2002
Emailadres:devil_redatlycos.nl
Bericht:Ik ben geschrokken van dit gedicht.
Het is nl precies zoals het bij mij is gegaan. Een ongelukje, niet gepland en nooit serieus genomen.
En tot op de dag van vandaag niet!
Ik voel dat verdriet maar al te goed.
Ik wens je veel succes!!
Maar het is een moeilijke weg en die is bij mij ook nog lang niet ten einde.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring