gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (955)
adel (20)
afscheid (1340)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1371)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1013)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (685)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7986)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (145)
natuur (1201)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (263)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (883)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (234)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2007)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 1299):

een behouden vaart

De laatste reis

Een koele bries, de wind steekt op, wie meert er bij me aan.
Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan
Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is.
De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis.

De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.
Wij roepen nog, je hoort het niet, de wind die draagt het voort.
Steeds kleiner lijk je op die zee, er is geen weg meer terug.
Veel wilden wij nog zeggen, al was het even vlug

Wij turen naar de horizon waarin je net verdween.
Het schip maakt ruimte voor de zon, wij zijn geheel alleen.
Het dringt nu langzaam tot ons door, een traan valt in de zee.
Je laatste reis, ver weg van hier, wij mochten nu niet mee.

De horizon houdt daar niet op, we zien je alleen niet meer.
In ons hart leef je nu nog voort, die pijn, het doet zon zeer.
Wij zullen vertellen wie je was, je karakter en je aard.

Super opa is niet meer ...

Een behouden vaart!

Schrijver: Edwin Steen, 22-12-2002


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2524 keer bekeken

3/5 sterren met 16 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:athalia brander
Datum:10-12-2013
Bericht:Mijn lieve broer is in stilte vertrokken met deze hartekreet, op 5 november 2013. Zijn vertrek was het eindpunt van pijn. Nu wordt zijn as verstrooid op zee. Zijn thuishaven.

Een stil gebaar, een laatste groet
Een vaarwel, maar niet voorgoed.

Athalia



Naam:J.Tillema-Westerweel
Datum:11-05-2004
Emailadres:j.tillemaatwanadoo.nl
Bericht:Ik vond dit gedicht zo mooi, dat ik het aan mijn tante heb gestuurd na het overlijden van mijn oom, natuurlijk heb ik "opa" veranderd in "oom". Het deed haar heel goed. Dat is denk ik de bedoeling van gedichten. Dat het iets kan betekenen voor een ander. Prachtig!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring