gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7958)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (853)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3938):

doodgeboren

Letterlijk uit het leven gegrepen,
dat werd jij.
Nooit te zullen zien hoe jij lacht,
dat is nog het ergste misschien.

Je leven heb ik gevoeld,
maar nooit heb ik je gezien.
Niet weten hoe je er uit zag,
dat is nog het ergste misschien.

Met de wetenschap dat jij
niet meer leefde
heb ik jou gebaard.
Jou niet vast te hebben gehouden,
dat is nog het ergste misschien.

De pijn die mij verscheurde,
verscheurt mij nog steeds.
Het schuldgevoel over alles
verscheurt mij nog het meest.

Vergeef mij dat ik je niet gezien heb,
ik kon dat toen niet aan.
Mijn mooie kleine meisje,
ik moest je laten gaan.

Maar nooit laat ik je los,
je blijft een deel van mij.
Ik moet het accepteren,
Je bent niet meer bij mij.

Schrijver: anna m., 29-06-2003


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 782 keer bekeken

3/5 sterren met 16 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:marouk
Datum:11-03-2004
Emailadres:maroukoosterholtathotmail.com
Bericht:Ik vind het heel erg dat zoiets kan gebeuren, ik wens jullie veel sterkte!



Naam:a.koek
Datum:10-09-2003
Emailadres:timothykoekatplanet.nl
Bericht:Als ik dit lees krijg ik kippenvel van boven tot benee. Ik kan me geen voorstelling maken van dit verdriet. Als ik bedenk dat dit met ons kind ook zou kunnen gebeuren kan ik alleen maar zeggen "ik ben ontzettend dankbaar". Heel veel sterkte!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring