gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1021)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8008)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (873)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 5256):

Verre geliefden

Moeilijk te begrijpen,
dat onverklaarbare gevoel.
Lasig om mee om te gaan,
je snapt wat ik bedoel.

We zijn verre geliefden,
het enige dat ons scheidt.
Dat ons weerhoudt lief te hebben,
is een zee van tijd.

Je gevoelens liggen zo duidelijk,
verstopt achter je ogen.
En mijn hart is eerlijk,
deze liefde is niet gelogen.

Dus verre geliefden moeten we zijn,
en niemand zal het weten.
Meer dan dat mag het niet worden,
maar ik zal je nooit vergeten.

Toch valt het me zwaar,
om hiermee te leven.
Ik wil wachten op een teken,
dat je me je ware liefde zal geven.

Maar ik heb je lief,
wat er ook gebeurt.
We zijn verre geliefden,
tot de Dood me met zich mee sleurt.

Mijn lot staat vast,
het mocht niet anders zijn.
Ik zal mijn leven leiden,
zonder jou dus vol van pijn.

Schrijver: Sustinebam, 15-09-2003


Geplaatst in de categorie: liefde

Deze inzending is 1149 keer bekeken

4/5 sterren met 20 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring