gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (951)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3906)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (668)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7974)
lightverse (436)
limerick (1104)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (870)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1998)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 6034):

Krantenartikel

Ze stond op dat grote plein,
helemaal alleen.
Stokstijf...onbewogen,
alleen haar lipjes bleken niet van steen.

Ik zag haar kleine mondje bibberen,
van verdriet...of van kou?!
Ik vroeg me af
of ze het aan mij vertellen zou.

Ik stapte op haar af
en vroeg naar haar roerloze lichaam.
Nu was zelfs dat kleine mondje van steen
De stilte zo onaangenaam.

Toen begon ze te schreeuwen,
met haar armpjes over haar hoofd.
"MET NIEMAND PRATEN, GEWOON WACHTEN".
Zachtjes: Ik weet wel dat je me niet geloofd.

Direct na deze zinnen
Was de stilte terug op het grote plein.
Tot ze zei:"Ik sta hier al 2 weken, iedere dag.
Ik voelde mijn ogen en kreeg buikpijn.

Ik nam haar in mijn armen, bracht haar mijn huis.
Ze gaf geen krimp, geen kik, geen stoot.
Het meisje uit het krantenartikel stond te wachten
op haar moeder....maar die is dood.

Schrijver: Kimberley, 13-11-2003

Ik_Puckjuhathotmail.com


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 822 keer bekeken

3/5 sterren met 7 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:paul huszar
Datum:14-11-2003
Emailadres:phuszarathotmail.com
Bericht:Verder doen, je pen is zeldzaam mooi!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring