gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (951)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3906)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (669)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7974)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (870)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 7070):

Zij aan zij

zij aan zij
de mooie golven van de zee...
de strand nabij.

Voetsporen die wij achterlaten
we lopen hand in hand,
zou die me ooit verlaten
jouw mooie zachte hand?

Ik geniet van het moment dat mijn benen trillen
van binnen word ik warm,
het heerlijke gevoel van binnen
alleen jij en ik...

Een paar maanden later, loop ik op hetzelfde strand.
De voetsporen zijn verdwenen
en waar is jouw zachte hand?

Ik zie ons lopen, langs de zee...
We konden de wereld samen aan,
maar nu ben jij niet met mij mee
en moet het maar alleen voortaan.

Koud van binnen m'n benen stijf op de grond,
de tranen die over mijn wangen gloeien,
Mijn hart doet pijn, en lijkt verwond.

Het leek vertrouwd alsof het zo hoorde,
maar de zee die onze voetsporen vervaagde
de omgeving die ons verstoorde..

het was te mooi om waar te zijn,
dus ik blijf erover dromen.
Alleen daar pak jij mn hand weer vast,
alleen daar kunnen we hier samen nog komen..

Schrijver: Denise Christina, 25-01-2004

niesie_tigereyeathotmail.com


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1455 keer bekeken

4/5 sterren met 23 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring