gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (981)
adel (20)
afscheid (1353)
algemeen (1109)
bedankt (198)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (51)
eenzaamheid (1379)
emoties (3926)
erotiek (523)
ex-liefde (1207)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (925)
fotografie (30)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1034)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1112)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (694)
internet (73)
jaargetijden (644)
kerstmis (296)
kinderen (710)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8023)
lightverse (440)
limerick (1106)
literatuur (154)
maatschappij (565)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (305)
muziek (225)
mystiek (151)
natuur (1213)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (876)
overlijden (1206)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (740)
rampen (75)
reizen (138)
religie (936)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (241)
sterkte (73)
taal (276)
tijd (745)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2019)
verhuizen (43)
verjaardag (94)
verkeer (72)
voedsel (91)
vriendschap (835)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (321)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (125)
ziekte (620)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 7163):

11.35

Elf vijfendertig, hij haalt nog een beker koffie
de trein op weg naar haar is weer te laat
Hij nipt de bruine drab en hij vraagt zich af of-ie
nog wel zo welkom is in ít huis waarheen hij gaat
De duif op het perron is een teken, dat is zeker
als die straks op hem toestapt zit het goed
dan houdt ze nog van hem, hij bijt wat in zijn beker
en ziet hoe verderop een vrouw een man begroet

Geschrokken kijkt hij op, zijn vrouw en duif verdwenen
Hij zucht en bladert nietsziend in zijn boek
Dan hoort ie zacht gekuch, passeren hem haar benen
gestoken in een veel te strakke, zwarte broek
Hij weet dat het niet hoort, hij zou niet kijken mogen
maar hij kan het niet helpen dat hij kijkt
Hij streelt de fee in het zwart behoedzaam met zijn ogen
en weet dat zijn gedachten haar hebben bereikt

Hij voelt: nu kijkt ze terug, een glimlach om de lippen
Hij pakt zijn shag, draait nonchalant een sigaret
Hij denkt haar in zijn bed, voelt zijn aansteker wegglippen
Zijn broek knelt als hij denkt aan haar en aan de pret
Elfvierenveertig: het treinstel dendert binnen
Gehaast pakt hij zijn spullen en stapt in
En zij blijft staan, zeer in de war, verward over haar zinnen
Ze heeft voor ít eerst gefaald als de perron-godin

schrijver

Schrijver: peter paul
Inzender: scrabeus, 01-02-2004

pp.schmaalatchello.nl


Geplaatst in de categorie: vrouwen

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1906 keer bekeken

3/5 sterren met 8 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Fab
Datum:01-02-2004
Emailadres:iemandathotmail.com
Bericht:Ik vind het een prachtig gedicht. Geen verdere woorden voor, gewoon prachtig.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring