gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1023)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8010)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 7619):

Nooit meer thuis

De mensen lopen hem voorbij
voor hem staat de wereld stil,
Zijn vrouw komt nooit meer terug
maar dat is wat hij het liefste wil.


Hij kan haar nog niet missen
ze waren samen één.
Ziekte sloopte haar lichaam
nu is hij voorgoed alleen.


Geen mens ziet hem daar staan
zo eenzaam en verloren.
Hij denk aan haar, haar stem
maar zal hem nooit meer horen.


Hij draait zich langzaam om
en wandeld weer naar huis.
En als hij binnen is dan weet hij;
dit, nee dit wordt nooit meer "thuis".

schrijver

Schrijver: moeke
Inzender: Janny, 27-02-2004

schepenaarathome.nl


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 778 keer bekeken

3/5 sterren met 11 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Anneke
Datum:27-02-2004
Emailadres:achaarsmaattiscali.nl
Bericht:Ik geloof echt dat het zo gaat. Jammer genoeg! Je geeft heel goed weer, hoe eenzaam mensen na een heel verdrietige periode kunnen zijn. Met jouw gedicht hoop ik dat we eens wat meer bij onze medemensen stil blijven staan.



Naam:Jane
Datum:27-02-2004
Emailadres:
Bericht:Mooi en indrukwekkend. Duidlijk en tastbaar, pijn is door de woorden heen te voelen.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring