gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1103)
bedankt (196)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (638)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8000)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (147)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (872)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (900)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 8695):

ontwricht gezin

De zon schijnt in mijn kamer,
langzaam ontwaak ik uit mijn slaap.
De dag van afscheid is weer gekomen.
Dit is de dag dat je me wordt ontnomen.

Snel sta ik op en haast me naar beneden.
De tijd die dringt om nog even te spelen.
Hoi die pap en een dikke knuffel.
We spelen ons spel, wie is er hier de buffel?

Maar dan het afscheid, ogen vol met tranen.
de wereld grimmig en ontzettend mat,
weerklinkt zijn stem in mijn hoofd
Pap ik vind jouw de allerliefste schat.

De laatste zwaai aan je moeders hand.
ik zwaai terug, maar geheel verdoofd.
dit is de realiteit van een gezin dat is gestrand
een man, een vrouw en kind zijn afgegleden
in een onherstelbare kloof

Schrijver: viete, 12-05-2004


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 473 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Kimberley
Datum:15-05-2004
Emailadres:Miss_Kimmelieathotmail.com
Bericht:Kippenvel...!Ik herken de situatie zo goed...! Je schetst hem zo gevoelig en toch ook reëel...zoals hij is! Bravo!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring