gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (704)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7959)
lightverse (436)
limerick (1103)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (717)
rampen (73)
reizen (135)
religie (854)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 10400):

Andrea,

Eens zullen wij elkaar weer zien,
Het is een mooie gedachte, een mooie 'hoop'.
Misschien al over een jaar of tien,
Ik laat het gewoon op z'n beloop.

Maar tot die tijd, ben je bij mij.
Als ik wakker wordt, als ik ga slapen.
In m'n gedachte maak je me blij,
Zoals alleen jij me blij kunt maken.

M'n herinneren vervagen met de dag,
Elke dag een stukje minder in m'n geheugen.
Is het waar wat ik zag?
Of blijkt het toch een leugen.

Verlangde jij niet naar mij, zoals ik naar jou?
Kende ik jou niet zoals ik dacht?
Ben ik dan, zoals altijd, diegene in de kou?
Ik heb mezelf niet meer in de macht.

Wat moet ik denken, wat moet ik doen?
Toch blijf ik positief, ik blijf hopen.
Hopen op die eindeloze zoen,
Terwijl m'n gedachte elkaar blijven opstoken.

Ik wacht op een sein van het lot.
Want geloofden wij daar niet in?
Het klinkt misschien wat bot,
Maar ik ben toch niet zomaar te min?

Schrijver: Ralph, 11-09-2004


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 850 keer bekeken

2/5 sterren met 5 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring