gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (657)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7957)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (528)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (851)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 11749):

alleen

Héél véél kon ik alleen
geen mens die dat betwistte-maar toen ik dacht,
dat ik alles kon (dus niemand nodig had)
bleek dat ik mij vergiste,
want-weet je wat ik niet kon?
mezelf kon ik niet omarmen

Nu ik dit opschrijf, schrik ik ervan:
zijn mijn woorden- is mijn houding
camouflage voor mijn angst?
ben ik bang dat ik toch niet alles kan?
en als ik dat toegeef-WAT DAN????

Met mijn gezicht naar de spiegel gekeerd
durf ik mezelf eindelijk recht aan te kijken
wonderlijk- ik begin echt te lijken
op al die mensen om me heen
de één kan maar weinig
de ander héél véél- toch kan niemand
dus ook ik niet - altijd alles alleen.

schrijver

Schrijver: margreet wind, 15-12-2004

margreetwindatplanet.nl


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1160 keer bekeken

4/5 sterren met 8 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Ankie
Datum:30-01-2005
Emailadres:
Bericht:Mooi gedicht.., zit veel waarheid in, erg herkenbaar!



Naam:Kari
Datum:02-01-2005
Emailadres:someonedeadathotmail.com
Bericht:Inderdaad, je kan niet alles alleen... Het doet verdriet uiteindelijk, je kan eenzaam blijven en je bent beschermt voor het leven dan maar alleen is maar alleen...
Laat je omarmen, het zal je een gevoel geven dat je nog nooit hebt gehad en dat je ook nooit meer zou willen verliezen...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring