gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (916)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (641)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (252)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (711)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 15099):

Beroerte

Ze kijkt me aan
met hulpeloze ogen
die nog niet geloven
dat dit haar is overkomen.

In haar gedachten
loopt ze, lacht ze,
gaat ze hierheen
en daar;
moeiteloos
verplaatst ze zich,
waarheen dan ook.

Is het háár lichaam
dat hier zit
in deze stoel met wielen?
Is het háár been,
háár hand
die als een vreemde
aan haar lichaam hangt?
Met weerzin en ongeloof
beschouwt ze de
onbestuurbare stukken
van haar lijf.

Ze zoekt woorden
die zich hebben verstopt,
ergens in haar hoofd
waar zij ze niet kan vinden.
Ik kruip in haar hoofd
om te helpen zoeken.
Ik zie haar verwarring
en haar pijn
om wat weg is
terwijl ze het niet eens kan benoemen.

Hoe troost je iemand
van wie de wereld is ingestort?
Zo iemand is ontroostbaar.
Ik sla mijn arm
om haar onverwacht smalle schouders,
streel haar grijze haar.

Haar verwarde geest
klampt zich aan me vast.
Ze is zichzelf kwijt,
het leven klopt niet meer.
Waar woonde ze vroeger?
Waar is ze nu?
Hoe heet iedereen?
En wie is iedereen?
Haar hoofd is leeg en bang.

Ze verstopt zich in mijn armen.
Ik wil haar kracht geven
en vertrouwen,
alles in me
wil haar helpen.
Maar ze zal het toch
Alleen moeten doen.

Ik scheur me los
en laat haar achter
met pijn in mijn hart,
zoals elke week.

Schrijver: Christine Kliphuis, 28-09-2005

c.kliphuisatplanet.nl


Geplaatst in de categorie: ziekte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 3019 keer bekeken

2/5 sterren met 13 stemmen.





Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:mariska
Datum:24-03-2009
Emailadres:maris844atcaiway.nl
Bericht:Wow,
Heb het precies meegemaakt, nog geen 2 maanden geleden.

Zit hier te huilen om de tekst zo mooi beschreven.
Bedankt



Naam:ans wiersma
Datum:28-10-2005
Emailadres:wier0071atplanet.nl
Bericht:Prachtig beschreven.



Naam:joke schilling
Datum:29-09-2005
Emailadres:jokeschillingatxs4all.nl
Bericht:Te waar om mooi te zijn en toch zo mooi beschreven. Ze zal het toch alleen moeten doen. Hoe eenzaam kan een mens zijn. Je (be)schrijft ontroerend, inlevend mooi.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring