gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (671)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 15938):

Middernacht, 15 op 16 december 2004

Waar komt het vandaan?
Waarom laat ik me er zo in meeslepen?
Het lijkt wel een drang om vast te houden aan die negativiteit.
Het lijkt wel aantrekken en afstoten tegelijkertijd.
Het is mijn minderwaardigheidsgevoel en mijn grootsheidzwaanzin.
De nietigheid in het geheel en de grootheid van het leven op zich.

Het is de nacht die mij blijft achtervolgen in mijn leven.
En ik sleur altijd degene die ik het meest lief heb er in mee.
Jij bent de enige bij wie ik de onvoorwaardelijkheid voel,
Die kans geeft op overleven.
In deze bui wil ik nabijheid, maar ik creëer afstand.
En wat ik niet kan krijgen zou ik kunnen breken.
Ik zou kunnen breken wat ik het meest lief heb van alles.

Het diepste zwart in mijn zijn.
De plek waar alle weggestopte gevoelens huizen
Van haat, wraak en zelfzucht,
Opzettelijk pijn doen...
Het slechte van de mens zit ook in mij.
Het doet me pijn om mens te zijn.

Schrijver: Paul T., 06-12-2005


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 634 keer bekeken

3/5 sterren met 7 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:rob
Datum:06-12-2005
Emailadres:robvanalphenathotmail.com
Bericht:Dit is een sombere maar o zo ware hartenkreet, die zo herkenbaar is. Bedankt.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring