gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2430):

ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT

O Jongling, zie rond u de wereld strekken,
zo kleurig in het kwikkend zonnelicht,
zo geurig in de frisse morgenwind.
Voel 't vruchtbaar leven in haar gronden woelen,
en, rustloos stijgend, heen end weder striemen,
door veie grond en eik en wiegend gras.
Bezie het immer reizend water stromen
en vlieten, storten, klaatren, golven, dampen.
Aanhoor van onder 't loof de vogelreien,
bezie ze stijgend door de blauwe lucht.
Bezie die hemel, die onmeetbaarheid,
en raad de werelden die ginderboven
in eeuwige orde door elkander ijlen.
Bezie hoe dag en nacht elkaar vervolgen,
en bloedig, ginds en ginds, elkaar bevechten,
daar wijd op aarde en lucht de bloedstraal speerst.
Bezie dat levend wonderbaar Heelal,
bevroed de afgrond die ginds hoge strekt,
bevroed de afgrond die uw voeten terten,
en naar de afgrond dan zal de afgrond roepen,
en wondre stemmen zult gij in u horen
van uit de afgrond die gij in u draagt,
van uit die afgrond waar een leven waagt
o duizend malen woeliger en wilder!
Daar hoge vliegen werelden voorbij,
daar lege ruisen heimelijke krachten,
maar in die ziele leven krachten sterker
en wilder dan die temme dommekracht.
Daar stijgt en breekt de zee der lijdenschap
en huilt in toorn en stort verzuchtend weder.
Daar rept de vleugels 't rusteloos gedacht
en stijgt nog hoger dan die sterren ijlen,
en pegelt dieper dan die krachten werken,
daar hem gedurig als een diepe wonde sert
het ingeboren heimwee naar de Afgrond,
het brandend langen naar het eeuwig Wezen,
den ongenoemde, onbegrepen - Hem,
Hij schiep de afgrond waar de sterren ijlen,
Hij schiep de zieren en Hij schiep 't Heelal,
Hij schiep de afgrond dezer wilde ziele.
En daarom leeft in haar dat eeuwig langen,
en stuwt het rustloos hare krachten op,
dat zij, onstuimig steeds en tegenstrijdig,
in hunne afgrond woelen lijk de zee
die wringt en huilt door wilde wind gezweept.
O lijdenschap! O ongetemde krachten!

-----------------------------------------
abyssus (latijn) - afgrond
vei - vruchtbaar, groeizaam

schrijver

Schrijver: Albrecht Rodenbach
Inzender: Redactie, 18-11-2008

infoatgedichten.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: psychologie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1119 keer bekeken

2/5 sterren met 10 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring