gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2944):

LEED

Een grootmoeder had een hondje,
En dat hondje heette Mop;
Wel bromde hij soms een beetje,
Maar bijten deed hij nooit.

Want al zijn tanden was hij
Reeds kwijt, even als de vrouw;
Zij was al mooi op jaren,
En Mopje was ook niet jong.

Nu gebeurde 't op zekere morgen
Dat Mop gestorven was,
En dat hij werd begraven
In 't hoekje van de bleek.

De kleinkind'ren van ons grootje
Die dolven hem het graf;
Het was zo mooi, dat je waarlijk
Er zelf in liggen wou.

Met potscherven was het omzet en
Met wit zand netjes bestrooid;
Een halve bierkruik aan 't hoofdeind
Volmaakte de schitt'rende pracht.

De kind'ren dansten om 't graf heen,
En de oudste van zeven jaar
Die wilde er volstrekt van maken:
"De Tentoonstelling van Parijs."

Elk kind uit het straatje mocht kijken,
De toegangsprijs was een knoop,
Want die had toch iedere jongen
Van boven aan zijn broek.

En hij kon er wel een betalen
Voor zijn kleine zusjes ook;
Nu - met algemene stemmen
Werd het voorstel goedgekeurd.

En al de kind'ren stroomden
Uit het straatje naar het graf,
Ja, zelfs uit het achterstraatje,
En ieder betaalde zijn knoop.

Veel knapen liepen die middag
Maar rond met één bretel,
Doch daarvoor zag men Mop's graf ook,
En dat was heel iets waard.

Doch buiten aan de ingang
Stond een klein meisje, haav'loos gekleed,
Met krullend haar en blauwe ogen,
Zo helder als 't diepe meer.

Zij sprak geen woord noch schreide;
Maar als 't poortje geopend werd,
Dan wierp zij telkens naar binnen
Een lange, verlangende blik.

Zij had geen knoop, dat wist zij,
En daarom bleef zij staan
Tot de and'ren hadden gekeken,
En weer heen waren gegaan.

Toen zette zij zich neder
Op de grote stoep voor het huis,
Voor haar oogjes de bruine handjes
En berstte in tranen uit.

Zij enkel had Mops grafje
In 't bleekveld niet gezien...
Ach, dat was vee leed! veel erger
Dan iemand denken kan.

schrijver

Schrijver: Anton L. de Rop
Inzender: Han Messie, 29-05-2010

hmessieatlive.nl


Geplaatst in de categorie: dieren

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 940 keer bekeken

2/5 sterren met 8 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring